บทที่ 72 ครอบครัว

1047 Words

ลูเซียโน่อุ้มเด็กชายตัวน้อยผิวขาวอมชมพูด้วยมือเพียงข้างเดียว เขาเดินออกมาจากคฤหาสน์ของราฟาเอล ข้างกายของมาเฟียหนุ่มมีอัญญาเดินเคียงข้างอยู่ โดยที่มือแกร่งของลูเซียโน่จับมือเธอเอาไว้แน่น ถึงแม้ว่าเขาจะอุ้มลูกน้อยอยู่ก็ตาม “นายน้อยเหรอครับ” ริคิที่ยืนอยู่ข้างรถเอ่ยถามเจ้านาย เมื่อลูเซียโน่กับอัญญาเดินมาถึงรถเรียบร้อยแล้ว “อือ” ใบหน้าหล่อคมพยักหน้าให้คนสนิทเบาๆ ทำให้ริคิอมยิ้มเล็กน้อย ต่อจากนี้ไปพวกเขาก็จะได้เลี้ยงลูกชายของเจ้านายแล้วสินะ “เอาลูกมา ฉันอุ้มเอง” อัญญาเอ่ยขึ้นมา เพราะอาการบาดเจ็บที่แขนของชายหนุ่มยังไม่หายดี เธอไม่อยากให้แผลของเขาปริหรือฉีกมากไปกว่านี้ “ฉันอุ้มให้” ลูเซียโน่บอกกล่าวหญิงสาว เขานึกชื่นชมอัญญาอยู่ภายในใจ ขนาดเขาอุ้มเด็กชายยังไม่ถึงวัน เขายังปวดแขนแล้ว และที่ผ่านมาอัญญาต้องอุ้มอาร์โนด์คนเดียวมาโดยตลอด ลูเซียโน่ตั้งใจว่าต่อไปนี้เขาจะเป็นคนอุ้มลูกเอง หญิงสาวปรายต

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD