“ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย” ชายหนุ่มตอบกลับเหมือนกับว่าเขาไม่ได้สนใจบาดแผลของตัวเองสักเท่าไหร่ เขาปิดหน้าจอแล็ปท็อปลง ก่อนที่ร่างกำยำจะลุกขึ้นยืนและเลื่อนตัวไปกอดรัดหญิงสาวจากด้านหลัง ใบหน้าหล่อเหลาซบลงบนไหล่แบบบางอย่างออดอ้อน
“เอเลน่า มีเรื่องที่ฉันอยากรู้” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมา
“เรื่องอะไร” เธอเอ่ยถาม
“ที่เธอตามไปช่วยฉันวันนั้น เธอเป็นห่วงฉันใช่ไหม” เขาเอ่ยกระซิบถามข้างหูของหญิงสาว
“เปล่า” อัญญาไม่ยอมบอกความจริงชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ความเป็นจริงแล้วเธอเป็นห่วงเขามากๆ
“ตอบให้มันตรงกับใจตัวเองบ้างสิครับคุณภรรยา”
“ใครภรรยาของคุณ”
“คนนี้ไง” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า เขาจุมพิตลงบนไหล่บางเพื่อตอกย้ำคำพูดของตัวเอง
“ไม่ใช่” หญิงสาวยังคงเอ่ยคัดค้านชายหนุ่มอยู่
“จะไม่ใช่ได้ยังไงล่ะ ก็มีอยู่คนเดียวนี่แหละ ไหนจะมีเจ้าตัวเล็กด้วยกันแล้วอีก” สิ้นเสียงชายหนุ่ม หญิงสาวเงียบไปชั่วครู่
“ฉันดีใจนะ…ที่สุดท้ายแล
