ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 57🔞
แกร็ก.. น้ำหวานที่กำลังนั่งเช็ดกรอบรูปของสามี ได้ยินเสียงหมอพังคีเปิดประตูออกมาจากห้องลูกสาวเลยหันไปมอง
"ผมกลับก่อนนะครับ" เขาแค่จูบเธอต่ออีกนิดหน่อยพอให้หายอยาก ที่ยังไม่ทำอะไรกลัวว่าเธอจะอายแม่มากไปกว่านี้ เลยรอให้ถึงตอนเย็นก่อนแล้วกัน
หลังจากหมอพังคีออกไปแล้วน้ำหวานถึงได้มาเคาะประตูห้องลูกสาวแล้วก็เอารูปนั้นเดินเข้าไปข้างใน
เห็นแม่เข้ามาก็ยังรู้สึกอายอยู่เลย แต่ทำไมคุณหมอถึงไม่อายเนี่ย ..ก็เขาเป็นผู้ชายแถมยังเป็นหมอด้วยคงไม่อายหรอกมั้ง
"แม่เอารูปพ่อมาให้เรา เผื่อเราอยากเอาเก็บไว้ในห้องนี้"
จันทร์เจ้าขาเอื้อมไปรับรูปที่แม่ส่งมาให้ มือไม้ของเธอถึงกับสั่น เธอจำผู้ชายในรูปได้ดีเพราะผู้ชายคนนี้แหละที่มาปลุกเธอให้ตื่น บอกว่าทุกคนกำลังรอเราอยู่นะ
น้ำหวานเอื้อมไปเช็ดน้ำตาให้ลูกสาวที่กำลังไหลลงมาเป็นสาย "อย่าเสียใจเลยนะลูก ทุกสิ่งทุกอย่างมันถูกกำหนดไว้แล้ว"
"พ
