“ทำแบบนั้น แบบเมื่อคืนเหรอครับ”
“บอสคะ!”
นีรานาราเรียกอีกคนเสียงดังอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่แทนที่วิกรจะหยุดกลับแกล้งนีรนาราต่อซะอย่างนั้น
“ก็นีนไม่ระบุเรื่องพี่จะรู้เหรอว่าเรื่องอะไร ถ้าเป็นเรื่องนั้นถึงอยากทำพี่ก็ไม่ทำที่ทำงานหรอกครับ มันเวลาน้อย”
“บอส! ถ้ายังไม่หยุดเล่นนีนจะไม่คุยด้วยแล้วนะคะ”
“โอเคครับ งั้นนีนก็บอกมาสิว่าเรื่องอะไรพี่จะได้ทำตามที่นีนบอกไง”
วิกรบอกยิ้มๆก่อนจะก้มลงเซ็นเอกสารต่อปล่อยให้นีรนาราลอบถลึงตาใส่ด้วยความโมโหแต่ทำอะไรไม่ได้นอกจากขอร้องอีกคนให้เลิกเล่นกับใจเธอซะที ความหวั่นไหวกับคนที่ไม่ควรไม่ใช่เรื่องตลก และเธอก็ไม่อยากสัมผัสความเจ็บปวดแบบเดิมซ้ำๆอีกแล้ว
เพราะแค่ตอนนี้เธอยังดึงตัวเองขึ้นมาจากความมืดมิดแทบไม่ไหวเลย
“เราเรียกกันแบบนี้เฉพาะนอกเวลางานได้มั้ยคะ ส่วนตอนทำงานให้เรียกกันเหมือนเดิมเถอะค่ะมันดูไม่เหมาะสม”
“ไม่เหมาะสมเหรอครับ เราคบกันแล้วนะเรียกแบบเดิ
