วันรุ่งขึ้นพีรยากลับลำปางเธอขับรถไปคนเดียว ตั้งใจว่าจะค้างสักสองคืน เมื่อหญิงสาวไปถึงพบว่ามารดาเตรียมของเซ่นไหว้ไว้ให้เรียบร้อยหมดแล้ว เธอจึงทำตามพิธีที่พ่อแม่สบายใจ
ในตอนท้ายของพิธีเป็นการเข้าทรงพ่อปู่ประจำหมู่บ้าน เมื่อร่างทรงได้ทำการอัญเชิญพ่อปู่ประทับแล้ว
“นังหนูคนนี้วาสนาดีนะ ช่วงนี้จะมีเคราะห์แต่ถ้าพ้นแล้วจะมีแต่เรื่องดีๆ”
“แล้วเคราะห์ที่ว่ามันหนักแค่ไหนเจ้าคะ ท่านปู่” มารดาถาม
“จะหนักก็ว่าหนัก ไม่หนักก็ไม่หนัก” พ่อปู่ตอบทำให้คนฟังสงสัยกันทั่วหน้า
“อ้าว แล้วมันยังไงกันคะ” มารดาของพีรยาถามต่อ
พ่อปู่ไม่ตอบ แต่ท่านหันมามองพีรยาแล้วพูดว่า
“นังหนูไม่ต้องค้างที่นี่นะ กลับลำพูนได้เลยพรุ่งนี้วันโกนไม่เหมาะเดินทาง”
“อ้าว พ่อปู่แต่ที่บ้านเตรียมกับข้าวไว้รอนังหนูกลับมาตั้งหลายวันนะเจ้าคะ” มารดาท้วง
“ไปเถอะ ให้มันไปพรุ่งนี้มันมีเรื่องสำคัญทางนั้น ให้มันไปจัดการก่อนแล้วค่อยมาฉลองสามว
