บทที่ ดินเนอร์แสนขม

ตอนเย็นเพียงฤดีมาตามนัดที่พระรามนัดไว้ในแววตามีแต่ความกังวลเพราะหญิงสาวรู้ฐานะตัวเองดีว่าไม่คู่ควรกับพระรามที่สำคัญไปกว่านั้นหญิงสาวยังเป็นพนักงานระดับล่างอีก “ในเมื่อตัดสินใจแล้ว อย่าเครียดสิ” หญิงสาวพยายามที่จะฝืนยิ้มเมื่อเดินเข้ามาในร้านสุดหรูบนดาดฟ้าเห็นพระรามนั่งรออยู่แล้ว “หนูดี”พระรามราวกับคนกำลังละเมอเมื่อเห็นหญิงสาวแต่งตัวสวยกว่าทุกวันทำให้ชายหนุ่มไม่ยอมละสายตาไปไหน “พี่รามมารอนานแล้วเหรอคะ ขอโทษทีค่ะพอดีรถติด” “นานกว่านี้พี่ก็ได้ครับ” เพราะรอหญิงสาวเติบโตก็นานหลายปีอยู่แล้วแค่รอไม่กี่ชั่วโมงไม่มีปัญหาสำหรับเขา “หนูดีลองทานดูอร่อยมาก” พระรามตักสเตกใส่จานให้เพียงฤดีพร้อมกับส่งยิ้มให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความโรแมนติกเพราะว่าชายหนุ่มปิดร้านอาหารเพื่อต้อนรับเขากับเพียงฤดี “ขอบคุณค่ะ” นั่งทานไปสักพักหญิงสาวจึงวางช้อนลงและยกน้ำเปล่าขึ้นเดิมโดยมีสายตาของพระรามจ้องมองอยู่ตลอดเวลา “พี่มาเอาคำตอบ” “รีบจังเลยนะคะ” “ เดือน พี่ว่านานพอแล้ว” พระรามมองเห็นสีหน้าที่กังวลของหญิงสาวไม่น้อย “หนูดีว่า...เราเลิกกันเถอะค่ะ” พูดจบก็หลบสายตาของพระรามไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมอง “เพราะอะไร” แม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วแต่เมื่อได้ยินจากปากของหญิงสาวก็ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวอยู่ดี “หนูดีไม่เหมาะสมกับพี่รามหรอกค่ะ” ปึก! หญิงสาวสะดุ้งตัวโยงเพราะชายหนุ่มวางแก้วด้วยความแรงพร้อมกับสายตาที่ดูน่ากลัว “หนูดีไม่มีสิทธิ์ที่จะมาตัดสินใจแทนพี่ว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสม” พระรามอยากจะเดินไปเขย่าตัวหญิงสาวนักที่มีความคิดเด็กน้อยแบบนี้ “หนูดีไม่ได้ระ..อ่ะ” หญิงสาวร้องออกมาเมื่อพระรามกำข้อมือของหญิงสาวไว้แน่นด้วยแววตาที่วาวโรจน์ “อย่าแม้จะพูดคำนั้นออกมา” พระรามไม่ชอบใจที่หญิงสาวจะพูดคำว่าไม่รักซึ่งเขาไม่ชอบเลยสักนิด “เข้าไม่ได้นะครับคุณ เอ่อขอโทษครับผมห้ามแล้ว” พระรามมองไปยังคนที่มาใหม่หญิงสาวตรงหน้ากำลังสร้างความลำบากใจให้กับเขาและเพียงฤดี จึงให้พนักงานออกไปรอข้างนอก “กำลังดินเนอร์กันอยู่เหรอคะ” แอนนาเดินเข้ามาพร้อมความอิจฉาหญิงสาวตรงหน้าทั้งสวยทั้งน่ารักและยังเด็กไม่แปลกที่พระรามจะหลงจนหัวปักหัวปำ “คุณมาทำอะไร” พระรามหันไปถามคนที่มาใหม่แอนนากำลังลองดีกับเขา “แอนแค่อยากมาเห็นหน้าผู้หญิงที่หน้าด้าน” “หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” “คุณหมายความว่าอะไร?” เพียงฤดีไม่พอใจที่มีหญิงสาวที่ไม่รู้จักมาต่อว่า “เธอมันหน้าด้านแย่งคนรักของฉันรู้ไหมวันที่เขาคบกับเธอเขาเพิ่งขอเลิกกับฉันแค่ไม่กี่วันอย่างนี้เรียกว่าอะไร” “พอได้แล้วแอนนา คุณก็รู้ว่าความจริงคืออะไรอย่าให้ผมต้องมานั่งแฉอะไรคุณเลย” เขาเป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่มานั่งใส่ร้ายใครโดยเฉพาะผู้หญิง “จริงที่เขาพูดใช่ไหมพี่ราม” หญิงสาวเกลียดที่สุดคือการนอกใจแถมเขายังมาคบกับเธอโดยที่เพิ่งเลิกกับอีกคนแค่ไม่กี่วัน “เอ่อ...ใช่ แต่พี่เลิกกับเขาแล้วพี่มีสิทธิ์ที่จะคบกับใครก็ได้พี่ไม่ใช่คนเจ้าชู้ หนูดีก็รู้” พระรามพยายามที่จะอธิบายให้หญิงสาวตรงหน้าได้เข้าใจ “เราเลิกกันเถอะค่ะเรื่องของเราถือว่าจบแค่นี้” เพียงฤดีจะได้ตัดสินใจง่ายขึ้นเธอไม่ยอมให้ใครมาต่อว่าแบบนี้หรอก “หนูดี! ไม่มีเหตุผลเลยนะกลับไปคุยกับพี่ที่บ้าน” “ไปคุยกับคนของพี่ให้เข้าใจก่อเถอะค่ะ ขอตัว!” เพียงฤดีรีบเดินออกมาเพราะตอนนี้น้ำตากำลังจะไหลออกมา เธอตัดสินใจดีแล้วใช่ไหมที่ทำแบบนี่ “คุณต้องการอะไร!” เมื่อเพียงฤดีออกไปแล้วชายหนุ่มจึงหันมาเล่นงานแอนนาแทน ที่ผ่านมาเขาคงใจดีมากสินะถึงกล้าทำแบบนี้ “ก็คุณอยากเลิกกับแอนก่อน” “ผู้หญิงสกปรกแบบคุณไม่มีใครอยากคบด้วยหรอก ผมเตือนคุณครั้งสุดท้าย อย่ามาลองดีกับผมอีก” “ราม!” แอนนาหน้าชาเมื่อโดนชายหนุ่มต่อว่าแถมยังพูดเหมือนกับว่ารู้ความลับของเธอ “คุณทำอาชีพนี้มากี่แล้ว เพิ่งมาชุบตัวไม่ใช่เหรอผมไม่ดูถูกคุณหรอกนะแต่อย่ามาวุ่นวายกับผม” ทำไมพระรามจะไม่รู้ว่าแอนนาเคยทำอาชีพขายตัวมาก่อน “แต่แอนรักคุณ” “คุณไม่ได้รักผมหรอกแค่คุณต้องการเงินแค่นั้น” พระรามจึงเดินออกมาและพยายามกดโทรหาเพียงฤดี “หนูดีทำไมไม่รับสายนะ” แม้จะกดโทรหาเป็นสิบสายแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าหญิงสาวจะรับสาย จึงขับรถมุ่งหน้าไปที่คอนโดของเพียงฤดี เพียงฤดีนั่งมองโทรศัพท์ที่หน้าจอเพิ่งดับไปตอนนี้ไม่รู้ว่าจะเสียเรื่องอะไรก่อนดีเพราะทุกอย่างตีกันไปหมดผู้หญิงคนนั้นกำลังจะบอกว่าเธอเป็นมือที่สามที่ทำให้พระรามขอเลิก หญิงสาวชอบพระรามมาเนิ่นนานแต่เพราะชายหนุ่มอยู่สูงเกินไปจึงไม่กล้าที่จะคิด และผู้หญิงแบบเธอก็ไม่สามารถยืนอยู่เคียงข้างเขาได้เลย ก๊อก ก๊อก ก๊อก “เปิดประตู! ไม่งั้นพี่จะตะโกนอยู่แบบนี้” พระรามไม่ได้พูดเล่นแต่ชายหนุ่มจะทำแบบที่ปากพูดจริงๆ จนหญิงสาวต้องยอมไปเปิดประตูให้เพราะเกรงใจเพื่อนบ้าน “พี่รามมาทำอะไร” “ถามได้! พี่จะบอกอะไรหนูดี...” พระรามเดินเข้ามาใกล้จนหญิงสาวต้องถอยหลังไปชนกับโชฟาแล้วล้มลงโดยมีพระรามตามลงมาทาบทับไว้ “ว่าพี่ไม่เลิก!” “ทำไม?” “ไม่มีเหตุอะไร หนูดีได้พี่แล้วจะทิ้งพี่ใช่ไหม” พระรามจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเพียงฤดี เขาไม่มีวันที่จะเลิกราง่ายๆ หรอกรอมาเนิ่นนานเสียขนาดนี้ “พี่ราม! ต้องเป็นหนูดีมากกว่ามั้ยที่ต้องเป็นคนพูดคำนี้” “หนูดีมีเหตุผลอะไรที่จะเลิกกับพี่ หรือเป็นเพราะแอนนาพี่กับเขา เราเลิกกันมาก่อนที่เราจะคบกันอีก” พระรามไม่มีอะไรปิดบังหญิงสาว “หนูดี! อื้อออ อืมมม” เสียงหวานถูกชายหนุ่มปิดปากไว้ พระรามส่งลิ้นเข้าไปกวาดต้อนน้ำหวานในปาก “พะ พี่รามพอแล้ว” “จะเลิกกับพี่อีกไหม” พระรามใช้มือจับคางของเพียงฤดีไว้เพื่อไม่ให้หลบสายตาของชายหนุ่มได้อีก “ปล่อยหนูดีนะ” “โอ๊ยยยย หนูดีพี่เจ็บนะ” พระรามดึงมือกลับเพราะหญิงสาวใช้ฟันกัดเข้าไปที่นิ้วมือของเขาด้วยความแรง เมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการจึงรีบลุกขึ้น “กลับไปเลย!” เพียงฤดีชี้นิ้วไปที่ประตูพระรามคิดอยากจะจูบก็จูบทำเหมือนว่าหญิงสาวไม่มีค่า พอคิดมาถึงตรงนี้แล้วเธออาจจะไม่มีค่าจริงๆเพราะนอนกับผู้ชายง่ายๆ เพียงเพราะว่าตัวเองนั้นเมา “หนูดี พี่ทำอะไรผิด” พระรามที่เห็นดวงตาที่เริ่มแดงเหมือนว่าจะร้องไห้จึงรีบถามออกมาเพราะไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรให้อีกฝ่ายไม่พอใจ “กลับไปก่อนนะคะ หนูดีเหนื่อยอยากพักผ่อน” “พี่จะกลับแต่หนูดีต้องไม่เลิกกับพี่” เมื่อเห็นว่าหญิงสาวพยักหน้าจึงยอมถอยกลับไปตั้งหลักก่อน บอกไว้เลยว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่หญิงสาวจะได้อิสระ หลังจากพรุ่งนี้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป “ฝันดีนะครับ” พระรามใช้มือขยี้ผมของเพียงฤดีและยอมกลับคอนโดตัวเองเขาคงต้องให้เวลาหญิงสาวได้อยู่กับตัวเอง แต่คืนนี้เขาต้องจัดการแอนนาให้สิ้น “นายนอนยัง?” “มีไรวะโทรมาซะดึก” “จัดการแอนนาให้ฉันที เอาแบบให้ไม่มีงานทั้งปีเลย” ไม่รออีกฝ่ายถามต่อจึงกดตัดสายแอนนา เป็นดารานางแบบที่อยู่ในวงการเขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นอยากมาลองดีกับเขาก่อนทำไม เพียงแค่ไม่ถึงชั่วโมงข่าวนางแบบก็ดังไปทั่วโซเชียลและนายจ้างรีบโทรมายกเลิกงานจนผู้จัดการต้องรีบมาเตือนแอนนาว่าตัวเองทำอะรลงไป “กรี๊ดดด มันเป็นใครกล้าถึงทำแบบนี่” แอนนกรีดร้องออกมาเมื่อข่าวและภาพที่เธอกำลังนัวเนียกับนายแบบรุ่นน้องถูกแพร่ออกไป และที่สำคัญนายแบบคนนั้นมีคนรักอยู่แล้วชาวเน็ตต่างพากันรุมด่าเธอ “แล้วเราไปทำอะไรให้ใครละไม่พอใจละ” เกรชชี่สาวประเภทสองก็หัวเสียไม่น้อยที่ต้องสูญเสียเงินจำนวนมหาศาล “ตอนนี้งานของแอนเป็นยังไงบ้าง” “เขาโทรมายกเลิกงานเกือบหมดแล้วเกือบทั้งปี คิดสิ ว่าไปเหยียบหางใครมา” “ไม่จริงต้องไม่เป็นราม” แอนนาคิดถึงอยู่แค่คนเดียวคือพระรามไม่คิดว่าชายหนุ่มจะทำเกินกว่าเหตุ “ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปราวีเขา ดูสิ โดนเขาเอาคืนกลับมาเลยเธอก็นะเห็นกรวดเป็นเพชรไปได้” “ก็คนมันคิดสั้นนิ ยังไงแอนก็จะเอาเขากลับมาให้ได้” ต่อให้ต้องตามราวีคนของชายหนุ่มเธอก็จะทำ เจ็บใจจริงที่พระรามทำกับเธอแบบนี้ “จองตั๋วเครื่องบินให้แอนไปพักผ่อนที่ต่างประเทศสักเดือนสองเดือนที แอนปวดหัว” ครั้งนี้หญิงสาวจะขอไปตั้งหลักกลับมาเมื่อไรถึงค่อยจัดการกับพระรามก็ยังไม่สาย