PROLOGUE

‘เรือนร่างเปลือยเปล่าของเบลล่าถูกจับมัดมือแขวนโยงกับขื่อกลางโกดัง ที่นี่เป็นสถานที่ลงโทษคนทรยศ ผิวขาวเนียนแดงก่ำไปด้วยร่องรอยการถูกเฆี่ยนตีจนเหวอะหวะไปทั้งร่าง หน้าอกคู่สวยมีรอยช้ำจากการถูกกัดทึ้งด้วยแรงอารมณ์ เนื้ออกเต่งตึงบางส่วนมีรอยจี้ของบุหรี่จนเริ่มเกิดรอยแผลเป็นทั่วร่าง ท่อนขาเรียวทั้งสองข้างถูกสองแขนแกร่งของลูกน้องมาเฟียหนุ่มช้อนยกขึ้น เอวสอบกระแทกเข้าออกร่องสวาทสีแดงช้ำจนน้ำกามขาวขุ่นผสมกับกลิ่นคาวเลือดไหลออกจากจนหยดลงสู่พื้น ปึก! ปึก! ปึก! “อา... โคตรเสียว” เสียงแหบพร่าพึมพำออกมาระหว่างที่ชักรูดลำกายใหญ่เข้าออกร่องสวาทสวย ซึ่งตอนนี้สภาพยับยู่ยี่ไม่น่ามอง “กรี๊ด!! ฮึก ฮือ... พะ พอแล้ว เบลล์ ขะ ขอโทษ” เจ้าของร่างร้องไห้สะอึกสะอื้นพลางกรีดร้องขอความเห็นใจจากอดีตแฟนหนุ่มเบื้องหน้า เทรซิสนั่งบนโซฟาหนังสีดำมองอดีตคู่หมั้นสาวด้วยสายตาเย็นชา มือเรียวราวกับผู้หญิงยกเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ขึ้นจิบพร้อมกับทอดสายตามองฉากเบื้องหน้าอย่างเลือดเย็น เจ้าของร่องสวาทเริ่มดวงตาเหลือกลอย ริมฝีปากอวบอิ่มสั่นเกร็งจากการถูกทารุณกรรมอย่างแสนสาหัส ผนวกกับสารเสพติดอันตรายจำพวกยาปลุกกำหนัดที่ถูกฉีดผ่านเข้าเส้นเลือดดำโดยตรงหลายต่อหลายครั้ง นี่คือจุดจบของคนที่คิดทรยศหักหลังเขา “อย่าเพิ่งตายไปก่อนล่ะเบลล์” ริมฝีปากหนาพูดออกมาให้คนตัวเล็กได้ยิน ดวงตากลมโตปรือมองอดีตคู่หมั้นด้วยความตื่นกลัว ก่อนจะหลุบตามองท่อนเนื้อยักษ์วิ่งเข้าออกร่างกายราวกับลูกสูบ เจ็บปวดขนาดไหนก็ตายไม่ได้ เพราะเมื่อเธอจะตาย เขาก็จะรักษาเธอให้ตื่นขึ้นมา ก่อนจะเริ่มลงมือทรมานเธอต่อ.... เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำเล่านานนับสัปดาห์ กระทั่งเบลล่าทนพิษบาดแผลไม่ไหว สิ้นใจต่อหน้าอดีตคู่หมั้นหนุ่มอย่างน่าเวทนา...’ มือเรียวพับหน้าจอโน้ตบุ๊กลง เมื่ออัปเดตนิยายตอนใหม่ลงเว็บไซต์เรียบร้อย แว่นตาหนาเตอะถูกถอดวางข้างหัวเตียงอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนที่เจ้าของห้องจะล้มตัวลงนอนหนีความหนาวเหน็บจากลมฝนที่กำลังกระหน่ำเทลงมาสู่พื้นดิน ระหว่างที่กำลังเคลิ้มหลับ แวบหนึ่งเธอเห็นเงาของใครบางคนค่อยๆ เคลื่อนกายตรงเข้ามาใกล้ปลายเตียง หากแต่ความมืดยามวิกาลและความรู้สึกง่วงงุนบางอย่างทำให้ยากที่จะมีสติแยกแยะระหว่างความจริงกับความฝัน “มึงทำกูตาย... มึงทำกูตาย!!” เสียงยะเยือกของใครบางคนดังขึ้นข้างหูแล้วค่อยๆ ชัดเจนยิ่งขึ้น จากนั้นร่างกายที่เหนื่อยล้าก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทราทันที