เขาผละฉันเล็กน้อย มือหนากุมใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของฉันประคองให้เงยขึ้นสบตากับเขา ก่อนจะใช้นิ้วปาดน้ำตาออกไปจากหน้า
“ดูดิ ร้องไห้งอแงจนตาบวมเป่งแล้วนะ”
“ซิก...ซิก” ฉันพยายามกลั้นไม่งอแงให้เขาล้ออีก สายตาที่เขามองมามันอ่อนโยนอบอุ่น และครานี้เป็นฉันเองที่รวบตัวเขาบ้าง กอดอย่างแนบแน่นซุกหน้าลงแผงอกแกร่งนั่นอย่างโหยหา
“ยัยขี้แยเอ้ย ฟอด!” พี่เทมป์ก้มหน้าหอมหัวฟอดใหญ่ “ทำตัวน่าฟัด เอ้ยน่ารักจริง ๆ เลย”
“พี่ก็...พูดแต่ละอย่าง ไม่คิดถึงเรื่องบนเตียงได้ไหมคะ”
“ไม่โทษตัวเองบ้างรึไงทำตัวน่าเอาขนาดไหน ดูสิหน้าก็แดงอยากให้ตรงนั้นแดงด้วยไหมละ”
“อิพี่เทมป์!!!”
“โอ๊ย! เจ็บนะเว้ยมือหนักเป็นบ้า”
“นี่ยังน้อยไปค่ะ...ฮึ”
“ฮ่า...” เขาหัวเราะร่า ก่อนที่ฉันจะหันไปมองเขาแล้วก็ยิ้มตาม “ฉันอยู่ตรงนี้ ไม่มีอะไรต้องกังวลใจ พ่อแม่เลี้ยงเราได้แต่ตัว ใจเลี้ยงไม่ได้ยังไง พวกเขาก็เหมือนกันนั่นแหละ รักตัวเองให้มา
