“คืนนี้เรานอนด้วยกันกับลูกดีไหมครับ”
“เรา?”
“ก็เราสองคนไง คือพี่ก็ไม่ได้คิดอะไรไม่ซื่อนะ ก็แค่พี่เป็นห่วงลูก ลูกนอนที่นี่คืนแรก ลูกอาจจะยังไม่คุ้น” เป็นข้ออ้างที่เหมือนจะฟังขึ้น แต่ในใจฉันคิดว่ามันฟังไม่ขึ้นสักนิด
“เหรอคะ” ฉันแสดงสีหน้าเหมือนรู้ทันความคิดของเขา
“อะไรกันครับ นี่อ้อมคิดว่าพี่จะฉวยโอกาสเหรอ” นี่ไง ร้อนรนทั้งที่ฉันแค่แสดงสีหน้า ยังไม่ได้ทำอะไรมากกว่านี้เลย
“แล้วถ้ามีโอกาสจะคว้าไหมคะ” ฉันหยั่งเชิง
“พี่เป็นคนที่ไม่ค่อยปล่อยให้โอกาสมันหลุดมือด้วยสิ” ยิ้มเจ้าเล่ห์มาเชียว
“แล้วทำเป็นพูดว่าไม่ได้คิดไม่ซื่อ”
“อ้อมพูดแบบนี้แสดงว่าอ้อมก็คิดเหมือนกัน”
“คิดอะไรคะ”
“คิดเรื่องอย่างว่าไงครับ”
“พอเลยค่ะ อ้อมยังไม่ได้จัดการพี่เรื่องที่พี่รวมหัวกับพี่ขุนเขาพากันขนของอ้อมกับลูกย้ายมาอยู่นี่นะคะ” พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อยากจะฟาดคนตรงหน้าจริง ๆ
คนอะไรร้ายกาจ ต่อหน้าบอกรอได้ ลับหลังแอบเ
