“พี่แผนคะ” ฉันเริ่มเกิดความกังวลเมื่อขุนแผนถอดกางเกงชั้นในของฉันออก
“พี่จะทำอย่างนุ่มนวลครับ” รอยยิ้มอบอุ่นหัวใจส่งมาให้ฉัน ได้เห็นรอยยิ้มของเขามันก็น่าเบาใจอยู่หรอกถ้าหากเรื่องที่กำลังทำไม่ใช่เรื่องที่ฉันห่างเหินมาหลายปี
แม้ว่าฉันจะพร้อมมีอะไรกับเขา แต่ก็กลัวความเจ็บอยู่ดี ไม่ใช่ว่าเล่นตัวเหมือนผู้หญิงไม่เคย เพียงแต่ตอนที่คลอดเจ้าขุนฉันเลือกคลอดธรรมชาติ และฉันยังจำความเจ็บปวดได้ดี ไหนจะรอยแผลที่หมอเย็บ แผลที่บ่งบอกว่าฉันผ่านความเจ็บปวดมา
นั่นสิ จริงด้วย รอยแผล!
“ดะ เดี๋ยวค่ะพี่แผน” ฉันรีบกำกลุ่มผมด้านหน้าของขุนแผนเอาไว้ในจังหวะที่เขากำลังจะก้มลงไปเชยชมตรงนั้นของฉัน
“เปลี่ยนใจตอนนี้ไม่ทันแล้วนะอ้อม พี่หน้ามืดมากนะเวลานี้” จากสายตาที่ส่งมาไม่ต้องพูดฉันก็พอรู้ว่าเขาหน้ามืดจริง ๆ
“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ คือ…” โอ๊ย! ฉันอายที่จะต้องมาพูดเรื่องแบบนี้ แต่ถ้าไม่พูด แล้วถ้าเกิดเขาเห็นแล้วเขารับไม่ไ
