“หิวข้าวไหม ปวดหัวหรือเปล่า” นึกว่าจะได้ตายอย่างที่ตั้งใจเอาไว้
นึกว่าจะไม่พลาด แต่แล้วก็พลาดอยู่ดี จำได้เลือนรางหลังจากที่ฟื้นขึ้นมาว่าคนที่โดดลงไปช่วยฉันก็คือขุนแผน เหตุการณ์วันนั้นที่พอจับใจความได้จากกล้องวงจรปิดที่ติดอยู่แทบทุกมุมของเรือนั้น มันน่าปลื้มใจ ถ้าหากว่าเขาไม่มีภรรยาอยู่แล้ว!
ถ้าถามว่าฉันเห็นภาพจากกล้องได้ยังไง ก็ขุนแผนไงที่เปิดดูซ้ำ ๆ อยู่ในห้องพักขณะที่ฉันนอนเหมือนคนไร้ชีวิต เพราะไร้สิ้นหนทางหนี
ตอนนี้เขาก็ยังกดดู คิดว่าดูสารคดีชีวิตหรือไง
‘อย่าไปอ้อม อย่าทิ้งพี่ไป พี่ขอโทษ ฟื้นสิ ฟื้นขึ้นมา กลับมาหาพี่ พี่สูญเสียอีกไม่ไหวแล้วนะอ้อมรัก พี่ขอโทษที่ใจร้าย กลับมา กลับมาหาพี่ พี่สัญญาว่าพี่จะทำทุกอย่างให้เราได้อยู่ด้วยกัน’ เสียงทุ้มสั่นเครือขณะที่สองมือกดปั๊มลงที่หน้าอกเพื่อช่วยชีวิตของฉัน
‘พวกมึงมองเหี้ยอะไร หันหน้าไปทางอื่น’ เขาเหมือนหมาบ้าที่พร้อมกัดทุกคนตรงหน้า ที่พู
