“ เป็นอะไรหรอณัชชา”
หลังจากที่อาจารย์ใช้เอาของมาเก็บ ณัชชาก็รู้สึกแปลกๆ
เหมือนกำลังมีคนตามและจ้องอยู่ แต่พอตั้งใจมองจริงๆก็ไม่เจอ
“เปล่าหรอก ฉันคงตาฝาด”
เธอคงคิดเรื่องของเอมิมากไป จนคิดว่าเอมิกำลังยืนดูอยู่ที่บันได แต่พอมองหาจริงๆก็ไม่เจอ
“ ใกล้เที่ยงแล้ว พี่ชายฉันคงซื้อข้าวรอแล้ว”
หลังจากเอาของมาเก็บให้อาจารย์เสร็จ ก็เป็นเวลาใกล้พักเที่ยงพอดี สองคนจึงชวนกันไปกินข้าวที่โรงอาหาร เพราะคาร์มิลบอกว่าจะซื้อข้าวรอ
“อืมไปเถอะ”
ที่โรงอาหาร
“ ทำไมมาช้าจัง ข้าวเย็นหมดแล้วเนี่ย”
เขาพักตั้งแต่ 11 โมงครึ่ง และก็รีบมาสั่งข้าวรอเธอเลย แต่กว่าคนตัวเล็กจะมา ก็เที่ยงกับอีก 10 นาที
“ เอาของไปเก็บให้อาจารย์อยู่ค่ะ กว่าจะเดินมาถึงก็หลายนาที ”
เธอตอบเขาพร้อมตักกินข้าวในจาน
“ พี่สองคนกินแล้วหรอคะ แล้วทำไมพี่ไม่กินพร้อมเพื่อน”
เห็นจานข้าวของพีเจย์กับไทม์หมดไปแล้ว แต่ของคาร์มิลยังเหลืออยู่ ณัชชาก็อ
