ฟ้อด!!
“หืม พี่คาร์มิลไปอาบน้ำได้แล้ว”
คนตัวโตเอาแต่หอมเธอ จนเธอต้องไล่เขาไปอาบน้ำ
“ดุจัง เมียรึปีศาจเนี่ย”
ณัชชาถลึงตาใส่เขาอีกครั้ง เมื่อเขาเอาแต่ล้อเล่นไม่หยุด
“ค้าบไปแล้ว”
เมื่อเห็นสายตาพิฆาตจากคนตัวเล็ก เขาจึงยอมเข้าไปอาบน้ำแต่โดยดี ก่อนจะกลับออกมาด้วยผ้าขนหนูที่พันรอบเอวเพียงผืนเดียว พร้อมหยดน้ำที่เกาะเป็นเม็ดๆตามร่างกาย จนณัชชาเผลอมองเขาอยู่นาน คือมันดูยั่วอย่างบอกไม่ถูก
“มองขนาดนั้นอ่านกินพี่รึไง”
เมื่อถูกจับได้ ณัชชาจึงรีบมองไปทางอื่น ทำเอาคาร์มิลได้แต่ยิ้มให้กับท่าทีของเธอ
“ไม่ได้มองซักหน่อย ”
โกหกเขาดื้อๆ ป่านนี้แก้มคงแดงไปหมดแล้วมั้ง
คนอะไรหุ่นโคตรดี แน่นไปหมดเลย กล้ามเอยซิกแพคเอย ‘ใจร่มๆไว้ณัชชา’
พรึบ
“ทำไมพี่ไม่ไปใส่เสื้อผ้าละคะ”
ถามเขาเมื่อเขาขึ้นมานอนกอดเธอบนเตียง ที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ท่อนบนเปลือยเปล่า
“พี่มีเรื่องจะบอกนะสิ อยากฟังรึเปล่า”
“อืม แล้ว
