ฟลินต์ลืมตาขึ้นในช่วงกลางดึก เขาสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าบนเตียงกว้าง มือหนาเอื้อมไปเปิดไฟที่หัวเตียง กวาดตามองหา ก่อนลุกขึ้นเดินไปดูที่ห้องน้ำ แต่ก็ไม่เห็นแม้เงาของพาฝัน จึงเปิดประตูห้องออกเดินหา จนเห็นแสงไฟที่เล็ดลอดออกจากห้องครัว ร่างสูงก้าวเท้าเข้าไปใกล้ได้ยินเสียงขลุกขลักเหมือนคนกำลังรื้ออะไรบางอย่างอยู่ ฟลินต์เดินเข้าไปดูด้วยสายตาแปลกใจ ก่อนจะยืนพิงเคาน์เตอร์ห้องครัว ยกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นแผ่นหลังบางของคนที่กำลังตามหากำลังค้นหาอะไรในตู้เย็น โดยที่เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขากำลังมองอยู่
“ทำอะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามจนคนได้ยินสะดุ้งเล็กน้อยเหมือนพวกโจรขโมยของ ก่อนค่อยๆ หันมามองตามเสียง พาฝันกะพริบตาปริบๆ ปากยังคาบมะเขือเทศสีแดงสดเอาไว้ ฟลินต์ถึงกับหลุดหัวเราะออกมา และเขาก็พอจะรู้ว่าพาฝันมาทำอะไรกับตู้เย็นกลางดึกแบบนี้
“ฟลินต์หัวเราะอะไร” พาฝันทำหน้างอเง้า เมื่อเห็นฟลินต์หัวเราะตัวเอง ก่อ
