เวลาต่อมา…
รถตู้หรูสองคันขับเข้ามาจอดยังที่จอดรถของบริษัทผลิตเครื่องจักร สองมาเฟียก้าวเท้าลงจากรถและกวาดสายตามองไปรอบ
“มึงเรียกกูมาที่นี่ทำไมว่ะไอ้ลม งานกูยิ่งเยอะ ๆ อยู่” ฟาโรกระชับเสื้อสูทให้เข้าที่และเอ่ยถามสายลม
“มึงว่ากูว่างไม่มีงานทำ ไอ้เหี้ยลีอาร์เพื่อนรักมึงไงเรียกกูมา”
“มันเรียกมึงแล้วมึงจะเรียกกูมาทำไมวะ“
”พูดมากไอ้สัส!“
”ไอ้สัส!“ ฟาโรด่าสายลมด้วยความหงุดหงิดก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินตามสายลมเข้าไปในตึก
“สวัสดีครับคุณสายลม คุณฟาโรนายรออยู่ครับ” อาโนว์ก้มหน้าทักทายทั้งสองอย่างมีมารยาทเขาลงมารอรับทั้งสองสักพักแล้ว พนักงานในตึกที่กำลังเดินไปเดินมาแตกตื่นกันมากหลังจากเห็นสองมาเฟียปรากฏตัวที่นี่
“มาเฟียมาทำไมวะ”
“มาหาท่านประธานกับท่านรองหรือเปล่า”
“เออวะเจ้านายเราก็เป็นมาเฟียนี่หว่า แต่แม่งอิจฉาเขาวะอยากเป็นมาเฟียบ้างแม่งเท่ห์ชิบหาย” พนักงานคนหนึ่งบอกเพื่อนตายังคงจ้องมองสายล
