[เวลา 23:30 น.]
เอี๊ยด…
อาโนว์ขับรถเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ภายในบ้านเงียบสงบเพราะทุกคนต่างแยกย้ายกันเข้าไปนอนกันหมด
“เหนื่อยไหมครับ แช่น้ำนมไหมเฮียไปเอาให้” ลีอาร์โอบเอวบางเดินเข้ามาในบ้านเขาก้มลงไปถามน้องด้วยความเป็นห่วง ตั้งแต่เช้าจนดึกที่น้ำฝนทำงานไม่ได้หยุดเลย
“ไม่ค่ะ ฝนง่วงอยากนอนแล้ว”
“ครับ งั้นไปอาบน้ำนอนกันคืนนี้เฮียไม่แกล้ง”
“ค่ะ ถ้าแกล้งอีกก็ใจร้ายเกินไปแล้วล่ะค่ะ“
”อุ้มไหม?“ ลีอาร์เอ่ยถามขึ้นเพราะไม่อยากให้น้องเดินขึ้นบันไดให้เหนื่อย แขนเล็กสองข้างอ้าออกกว้างทันที
”อุ้มค่ะ“ พรึบ!! ลีอาร์ไม่รอช้าอุ้มคนรักขึ้นในท่าเจ้าสาวเดินขึ้นบันไดไปยังห้องนอนของตัวเอง อีกมุมหนึ่งบนชั้นสองของบ้านมีร่างหนาของพ่อพายุยืนมองลูกสาวยิ้ม ๆ มาถึงตอนนี้เขายอมรับว่าลีอาร์เป็นคนที่ดีมากคนหนึ่ง พ่ออย่างเขาก็ไม่ต้องการอะไรมาไปกว่าการได้เห็นลูกเจอคนที่ดี คอยดูแลเอาใจใส่เหมือนอย่างที่เขาดูแลปร
