“ฝนไปเยี่ยมเขาหน่อยสิสงสารเขานะ” มะนาวเอ่ยบอกเพื่อนเธอเห็นว่าการไปเยี่ยมคงเป็นการแสดงความเห็นใจได้ดีที่สุด
“ไม่อะ ไม่ใช่หน้าที่“
”แต่เขาจ่ายค่าเครื่องจักรให้เราตั้ง 14 ล้านเลยนะ“ น้ำฝนเงียบไปทันทีหลังจากได้ยินในสิ่งที่เพื่อนพูดเธอลืมเรื่องนี้ไปซะสนิท มือบางหยิบเช็คออกมาจากลิ้นชักก่อนที่เธอจะเซ็นเช็ค 14 ล้านบาทลงไป
พรึบ!!
“ไปกัน” เธอดึงมือเพื่อนให้ลุกตามเธอไป
“ไปไหนฝน!!” มะนาวเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจจู่ ๆ จะไปไหนก็ไม่บอกกัน
“เอาเช็คไปให้เขาไงจะได้ไม่ต้องเป็นหนี้บุญคุณกันอีกเดี๋ยวหายดีออกจากโรงพยาบาลมาก็โทรมาทวงอีกเหมือนเดิม” น้ำฝนเอ่ยบอกเพื่อน เธอรู้สึกเคืองเขามากที่เขาจ่ายค่าเหล้าให้เธอแล้วเขาโทรมาทวง
“ฝน ๆ แต่เราไปไม่ได้เดี๋ยวสายฟ้าจะมารับไปผับ” มะนาวรีบเอ่ยบอกเพื่อนถ้าสายฟ้ามาไม่เจอมีหวังเธอโดนเขาทำโทษอีก
“อ้าวเหรอ เอาไงอะ” น้ำฝนหันไปถามเพื่อนสายตาของเธอดูลังเลอยู่ไม่น้อยถ้า
