บทที่ 2 สืบ

ลีอาร์นั่งอยู่ในรถหรูในมือก็กำลังถือมือถือราคาแพงรอสายผู้เป็นแม่ ไม่นานอาร์โนว์ก็วิ่งตามมาขึ้นรถ “นายจะกลับเลยไหมครับ…?” อาโนว์หันไปถามเจ้านาย ลีอาร์ทำเพียงพยักหน้าเบา ๆ รถหรูขับเคลื่อนออกจากโรงแรมแห่งนั้นทันที “ครับแม่” “แม่โทรไปทำไมไม่รับสายทำอะไรอยู่” นายหญิงแห่งอาณาจักรลูคัสเอ่ยถามลูกชาย เธอโทรหาลีอาร์หลายสายลูกไม่รับและยังไม่โทรกลับอีกต่างหาก “ผมติดธุระนิดหน่อยครับ คิดถึงแม่จัง” ลีอาร์เอ่ยพลางยกยิ้มเขานึกถึงใบหน้าแม่ป่านนี้คงกำลังยิ้มแก้มแตกอยู่แน่ ๆ “คิดถึงอะไรแม่โทรไปไม่เห็นรับสายเลย ลูกเป็นยังไงบ้างอยู่ที่นั่นสบายดีใช่ไหม“ ”สบายดีครับ“ ”งานก็โอเคดีใช่ไหมจะกลับวันไหน“ ผู้เป็นแม่เอ่ยถามทำให้ลีอาร์ต้องมองอาโนว์ผ่านทางกระจกมองหลัง คำถามที่ตอบยากมากเหลือเกินจริง ๆ งานที่เขาต้องรับผิดชอบเสร็จไปแล้วมันถึงเวลาที่เขาต้องเดินทางกลับแล้วแต่ติดอย่างเดียวตรงที่เขายังไม่รู้เลยว่าสาวน้อยหน้าสวยคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใครหลังจากที่เขาเดินชนกับเธอที่หน้าห้องน้ำในสนามบินและดันมาเจอกันอีกครั้งที่ผับตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็ไม่เจอเธออีกเลย ”ยังมีงานค้างที่ผมต้องอยู่ช่วยไอ้ลีโอก่อนครับแม่“ เขาเลือกที่จะโกหกผู้เป็นแม่ออกไป ”พี่ละลูกสบายดีไหม“ นายหญิงนึกขึ้นได้จึงเอ่ยถามสารทุกข์สุกดิบของลูกชายคนโต ”สบายดีครับมันต้องสบายดีอยู่แล้วกำลังจะได้เป็นเจ้าบ่าว“ พี่ชายของเขากำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับสาวชาวไทยที่คบหาดูใจกันมานานหลายปีอีกทั้งพี่สะใภ้ของเขาก็ยังมีดีกรีเป็นนางแบบชื่อดังอีกด้วย ”หนูฟาดาคงดูแลดีใช่ไหม“ ”ครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอก“ ลีอาร์เอ่ยบอกแม่ ๆ แม่มักจะเป็นห่วงเขาและพี่ชายแบบนี้เสมอเวลาที่พวกเขาต้องเดินทางไปทำงานต่างประเทศ “ลูกพักผ่อนเถอะไว้ค่อยคุยกันใหม่ ดูแลตัวเองนะลูก” “ครับรักแม่นะครับ” ลีอาร์เติบโตมาจากการเลี้ยงดูของนายหญิงไลลาแบบ 100% เขาสนิทมากกับผู้เป็นแม่และนายหญิงก็รักลูกชายทั้งสองคนของตัวเองมาก “นายยังไม่กลับใช่ไหมครับ” อาโนว์เอ่ยถามเจ้านาย “อืม กูมีธุระต้องทำมึงจำผู้หญิงที่ผับในคืนนั้นได้ไหม…?” ลีอาร์ถามลูกน้องคนสนิท อาโนว์ทำท่าครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนที่เขาจะเอ่ยถามขึ้น “คนสวย ๆ นั่นใช่ไหมครับ” “อืม” “นายมีอะไรหรือเปล่าครับ” “ไปสืบประวัติเธอมากูอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร บ้านอยู่ที่ไหน” ที่อยากรู้มากกว่าว่าเธอเป็นลูกใครก็คือ เขาอยากรู้ว่าบ้านของเธออยู่ที่ไหนไม่ว่าคนสวยคนนั้นจะเป็นลูกใครเขาก็ไม่สนเขาสนแค่ว่าทำยังไงให้เขาได้รู้จักกับเธอดี “ครับ” อาโนว์รับคำพลางอมยิ้มน้อย ๆ ออกมา “เออ นายครับคุณเชอร์รี่โทรหานาย ๆ ไม่รับเธอเลยโทรมาหาผมครับ” “วันหลังโทรมาก็ไม่ต้องรับ” “ครับ” เชอร์รี่ไฮโซสาวชื่อดังที่ลีอาร์เคยมีความสัมพันธ์ด้วยชอบพอในตัวมาเฟียหนุ่มมาก เธอมักจะโทรมาหาเขาบ่อยครั้งแต่ลีอาร์ไม่เคยรับสายของเธอเลย เขาไม่ชอบที่จะให้ใครมาแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของในตัวเขา เขาไม่ชอบหากใครมาคอยตามจิกตามวอแวมันน่ารำคาญและเขาก็ไม่ซ้ำกับใคร 30 นาทีต่อมา รถหรูที่ขับเคลื่อนอยู่บนถนนเส้นหลักขับเข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ถึงเขาจะไม่ได้อยู่ประจำที่นี่เหมือนลีโอแต่เพราะที่นี่คือบ้านเกิดของแม่เขาเลยตัดสินใจซื้อบ้านพักหลังใหญ่นี้เอาไว้ เพื่อความสะดวกสบายเวลาที่เขาเดินทางมาทำงานรวมถึงตัวเขาเองเป็นคนรักความสงบไม่ชอบความวุ่นวายเบื่อการที่จะต้องมาพักที่โรงแรมการมีบ้านเป็นของตัวเองก็เป็นทางเลือกที่ดีสำหรับเขา ”นายจะดื่มหน่อยไหมครับ“ อาโนว์เอ่ยถามเจ้านาย เขารับหน้าที่ดูแลลีอาร์ทุกอย่างทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว ”ดื่มหน่อยก็ดีมึงก็มาดื่มกับกูด้วย“ ”ครับ“ อาโนว์ก้มหน้ารับคำและเดินตามหลังเจ้านายเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ ทั้งสองมานั่งดื่มกันที่บาร์ภายในบ้านมันถูกตกแต่งขึ้นราวกับบาร์ในผับหรู การดื่มเป็นอีกหนึ่งงานถนัดของลีอาร์เลยก็ว่าได้ ”นายครับเรื่องหัวหน้าการเงินคนนั้นนายจะเอายังไงดีครับ“ อาโนว์เอ่ยถามเรื่องสำคัญหลังจากลีโอสืบรู้มาว่าหัวงานแผนกการเงินใแอบยักยอกเงินบริษัทหลายร้อยล้านบาทในหลายปีที่ป่านมา ”ฆ่าทิ้งซะง่าย กูว่ามันไม่ได้ทำคนเดียวต้องมีคนอยู่เบื้องหลังมันแน่นอน “ สำหรับเขาการตัดปัญหาที่ง่ายที่สุดคือการกำจัดตัวปัญหานั้นทิ้งไปซะแตกต่างจากลีโอผู้เป็นพี่อย่างสิ้นเชิง “แต่คุณลีโอน่าจะไม่ยอมนะครับ ผมได้ยินเลขาคุยกันว่าตอนนี้ทางทนายกำลังรวบรวมหลักฐานที่จะจัดการอยู่ครับ” “หึ กูไม่ใจเย็นขนาดนั้นจะฟ้องกันทำไมให้ยุ่งยากเสียเวลาลูกตะกั่วเม็ดเดียวมันก็จบ“ ”แต่นายก็ต้องเข้าไปมีบทบาทในบริษัทบ้างนะครับ“ อาโนว์เอ่ยบอกเจ้านายของเขาก็หนึ่งในหุ้นส่วนใหญ่แต่พนักงานในบริษัทแทบจะไม่รู้จักเจ้านายของเขาเลย ลีโอพยายามให้น้องชายเข้ามาร่วมประชุมด้วยบ่อย ๆ เพื่อให้ลีอาร์ได้เข้ามามีอำนาจแบบเต็มตัวอีกคนแต่เป็นลีอาร์เองที่ไม่เข้าไปยุ่งเขาไม่ชอบงานแบบนี้ที่ต้องมาแต่ละครั้งเพื่อเซ็นอนุมัติในเรื่องต่าง ๆ ควบคู่กับพี่ชายก็เท่านั้น “งานแม่งน่าเบื่อเซ็นเอกสารอย่างเดียวไม่ได้กระทืบใครเลย” “ครับ งั้นพรุ่งนี้เราเข้าโรงงานกันไหมครับไปดูการผลิต ล๊อตล่าสุดส่งออกให้พวกค้าอาวุธแถบชายแดนครับ นายใหญ่อยากให้นายอยู่ดูแลโรงงานและคาสิโนที่นี่แต่นายหญิงยังไม่รู้เรื่องนี้นะครับ“ “อืม เดี๋ยวกูบอกแม่เอง” “นายจะไหวเหรอครับคนเดียว” อาโนว์เอ่ยถามเจ้านายขึ้นอีกครั้ง งานมากมายที่นายเขาจะต้องรับผิดชอบดูแลหากมีคนเข้ามาช่วยบริหารอีกสักคนนายเขาคงไม่เหนื่อยมาก “ไอ้ลีโอมันบอกกูแล้วเดี๋ยวมันจะมาช่วยกูเอง” ลีโอดูแลบริษัทผลิตเครื่องจักรถูกกฎหมายทุกชนิด ในส่วนที่ลีอาร์ต้องดูแลคือ โรงงานผลิตเครื่องจักรและเครื่องปั้มยาเสพติด ธุรกิจสีเทาทุกชนิดที่ลีอาร์รับหน้าที่ดูแลเพราะนิสัยที่มุทะลุ ใจร้อน โหดร้ายของเขานี่แหละทำให้ท่านลูคัสไว้วางใจ ลีโอเป็นคนที่ใจเย็นและใจดีเกินกว่าจะมาดูแลธุรกิจพวกนี้ได้ ทั้งสองนั่งดื่มกันจนถึงตี 2 ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อนร่างหนานอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนลีอาร์เปิดแอพ ๆ หนึ่งและพิมพ์คำว่า น้ำฝน ลงไปไม่นานภาพของสาวสวยมากมายที่ชื่อน้ำฝนปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอมือถือของเขา “แม่ง!! ไม่ใช่สักคน” เขาบ่นพิมพำหลังจากมันไม่ปรากฏภาพคนที่เขาอยากรู้ แม้จะสั่งให้ลูกน้องไปสืบแล้วแต่ความอยากรู้ของเขามันก็มีมากกว่า “นามบัตรก็ให้ไปแล้วแทนที่จะโทรมาขอบคุณกูสักคำที่จ่ายค่าเหล้าให้ก็ไม่โทรมา” ในคืนนั้นที่ผับที่เขาจ่ายค่าเหล้าให้เธอก็เพราะหวังว่าหญิงสาวจะติดต่อมาหาเขาแต่จนป่านนี้แล้วยังไม่มีสายของเธอโทรเข้ามาสักสายเลย ^^