หลายชั่วโมงต่อมา…
หลังจากที่ลูกน้องขนเครื่องจักรขึ้นรถเสร็จแล้ว อาโนว์เดินตรวจเช็คความเรียบร้อยอีกครั้งจนมาถึงรถเทรลเลอร์คันสุดท้าย
”ว่าไงมึง“ อาโนว์ถามชายคนหนึ่งที่นั่งเช็ดเหงื่ออยู่ข้าง ๆ รถคนโดนทักหันขวับมามองยังอาโนว์ด้วยความตกใจแต่ไม่นานชายคนนั้นก็ปรับสีหน้าให้กลับมาปกติได้อีกครั้ง
”ครับ พี่มีอะไรจะใช้ผมหรือเปล่า“ เขาเอ่ยถามทำราวกับว่าสนิทสนมรู้จักกันทั้งที่ความเป็นจริงตัวเขาคือคนที่ลักลอบเข้ามา
“เปล่าไม่มี เดี๋ยวมึงไปนั่งคุมของที่รถคันแรก“
”ครับ“ เขารับคำทันทีด้วยความเต็มใจรถคันแรกก็ดีสิจะได้เห็นเส้นทางได้ชัดขึ้น
“เสร็จแล้วก็เตรียมตัวไปส่งของเว้ย” อาโนว์ตะโกนบอกลูกน้องของตัวเองซึ่งทุกคนรู้ว่าชายคนนั้นที่ยืนคุยอยู่กับลูกพี่ไม่ใช่พวกของพวกเขา แต่ทว่าเสียงของชายแปลกหน้าคนนั้นดังขึ้นอีกครั้ง
“พี่รถคันนั้นละครับขนอะไร” ชายหนุ่มชี้ไปยังรถที่บรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ที่สตาร์ทเครืองจอดอย
