หญิงสาวไม่รู้จริง ๆ ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ เมื่อคนที่พูดว่า ‘ไม่ไปส่งก็ได้’ กำลังยืนอยู่ข้างตัวเองในสถานีรถไฟฟ้า พูดตามตรง ตอนแรกเกวลินกะจะทำตัวไม่รู้ไม่เห็นอยู่เหมือนกัน ว่าคุณนุแอบสะกดรอยเดินตามเธอมา แต่พอเห็นว่าเขายืนงงอยู่หน้าตู้ขายบัตรโดยสารที่มีคนต่อคิวยาวเหยียด มันก็ทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเดินวกกลับมา แม้ว่าตัวเองจะมีบัตรรถไฟฟ้าอยู่แล้วก็ตามที
“คุณนุ จะซื้อตั๋วไปลงที่สถานีไหนเหรอคะ?” นี่เป็นครั้งที่ห้าแล้วตั้งแต่มายืนอยู่ตรงนี้ที่เธอถามคำถามนี้กับเขา และทุกครั้งอีกฝ่ายก็เอาแต่มองมาที่เธอคล้ายกำลังจะบอกว่า ‘เธอจะไปไหน เขาก็จะไปที่นั่น’
จนแล้วจนรอด เกวลินก็ต้องยอมกดสถานีปลายทางของตัวเองเพื่อซื้อตั๋วให้เขา เพราะไม่อยากโดนคนที่ต่อคิวรอด้านหลังสาปเอา ก่อนจะยื่นตั๋วใบนั้นให้เจ้านายและเดินเข้าไปในชานชะลา
ดนุพลที่เห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มร่า ก่อนจะรีบสับเท้าเดินตามแผ่นหลังบางเพื่อต
