เวลาล่วงเลยไปกระทั่งปิดเทอมฤดูหนาวมาถึง พ่อกลัวไข่หวานผิดนัดถึงขั้นส่งเครื่องบินส่วนตัวมารับถึงญี่ปุ่นเป็นการกดดัน แต่เนื่องจากแม่สามีต้องคอยอยู่ดูแลคุณย่ากับคุณยายที่เป็นหวัด สมาชิกทริปปีใหม่ปีนี้จึงมีเพียงเธอกับสามีและเจ้าเด็กสามหน่อวัยกำลังซน
รถตู้ครอบครัวสีดำสามคันขับเข้ามาภายในพื้นที่ไร่ผักและผลไม้ทางตอนเหนือของประเทศ โชคดีที่ปีนี้มีลมหนาวเพียงพอที่จะไม่ทำให้คนไทยขายหน้าชาวต่างชาติ อากาศเวลาสิบโมงเช้ายังคงหนาวเย็นพอประมาณและมีหมอกเล็กน้อย
'ไร่ขจาริน' คนตัวเล็กอ่านชื่อไร่ของคุณตาทีไรต้องหันไปมองหน้ามารดา ซึ่งก็เป็นไปตามคาด เพราะแม่ของเธอที่เหลือบไปเห็นชื่อไร่เป็นชื่อจริงของตนเองรีบเบือนหน้าหนีด้วยความอายจนบิดาที่นั่งข้างกันเอ่ยแซวทันที
“ชื่อไร่เป็นชื่อจริงคุณแม่” เธออธิบายให้สามีที่อ่านภาษาไทยไม่ออกเข้าใจสถานการณ์หลังจากมองพ่อตากับแม่ยายหยอกเย้ากันไม่มีปี่มีขลุ่ย “ท่านอาย”
“อ้อ...”
