YAKUZA 2 | จิ้งจอกเก้าหาง

มาเฟียสาวนั่งไขว่ห้างจิบเครื่องดื่มในขณะที่หัวยังใช้ความคิดเกี่ยวกับผับแห่งนี้ไม่หยุด โดยไม่ทันได้สังเกตว่าการกระทำของคนทั้งสาม อยู่ในสายตาของผู้นำยากูซ่าคนปัจจุบันและลูกน้องนับสิบ โอนิซึกะ เรย์นั่งไขว่ห้างถือบุหรี่ มองการกระทำของมาเฟียสาวและผู้ติดตามผ่านกล้องวงจรปิดตลอดสองชั่วโมง กระทั่งทั้งสามพากันเดินออกจากร้าน ควันสีเทาลอยคลุ้งในอากาศภายในห้องมืดสลัว สร้างบรรยากาศตึงเครียดให้กับลูกน้องที่รู้อารมณ์เจ้านายของตนเป็นอย่างดี “พวกนั้นมาสอดแนมธุรกิจเรา เอายังไงดีครับนายท่าน?” ชุนยะผู้เป็นคนสนิทถามด้วยความกังวลใจ “ข้อมูลของอีกฝ่ายเป็นยังไง” ยากูซ่าหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดปี มองใบหน้าสวยของสาวเอเชียในภาพที่ถูกหยุดไว้ด้วยความสนใจ เธอสวย แต่หางตาที่เฉี่ยวขึ้น ทำให้เรย์นึกถึงนางจิ้งจอกเก้าหางที่คุณยายเคยเล่ากรอกหูวัยเด็ก เจ้าเล่ห์ เหลี่ยมจัด เชื่อใจไม่ได้ หากพลาดท่าเสียทีให้คงฉิบหายกันทั้งตระกูล “ผู้หญิงคนนั้นคือ วิรัลวีร์ อัศวยุทธานนท์ เป็นทั้งลูกสาวคนโตและตัวแทนในการสานสัมพันธ์ทางธุรกิจแทนคุณเวกัสในครั้งนี้ครับ” ชุนยะเริ่มแนะนำมาเฟียสาวให้ผู้เป็นนายทราบเป็นคนแรก “ข่าวลือค่อนข้างหนาหู ว่าชอบหลอกให้ผู้ชายที่อยากหลับนอนด้วย เซ็นสัญญามอบผลตอบแทนเข้าบริษัทตนเองที่สูงกว่าเงินลงทุนปกติ แต่สุดท้ายก็ชิ่งหนี แถมยังถ่ายคลิปคอยแบล็กเมลไม่ให้อีกฝ่ายเอาผิด” คนได้ฟังหัวเราะหึ สมกับที่เขาเห็นเนื้อแท้ของเธอว่าเป็นนางจิ้งจอกจริงๆ “วิอะไรนะ มีชื่อสั้นกว่านี้ไหม?” โอนิซึกะทำใจมาแล้วครึ่งหนึ่งที่ว่าคู่ค้ารอบนี้เป็นคนไทย คนไทยที่เขารู้จักส่วนมากชื่อยาว และชอบตั้งชื่อเล่นที่ไม่สอดคล้องกับชื่อจริง “วิรัลวีร์ครับ เธอชื่อเล่นว่าไข่หวาน หมายถึงทามะโกะยากิ” ชุนยะอธิบายความหมายของชื่อเล่นเธอให้เจ้านายฟังเสร็จสรรพ ไม่ลืมที่จะบอกชื่อลูกน้องแฝดให้เลขาทราบ “อีกสองคนชื่อวินซ์กับวิคเตอร์ครับ ระบุตัวตนได้จากรอยสักในร่มผ้าเท่านั้น ภายนอกยากที่จะแยกแยะจริงๆ ครับ” “สามคนนี้มีความสัมพันธ์กันยังไง?” “คะ ครับ! นายหมายถึง...” “สามคนนั้นดูสนิทกัน เป็นคู่นอนกันด้วยหรือเปล่า?” “ผมไม่ทราบครับ แต่คิดว่าไม่” “คิดว่า?” คิ้วทั้งสองข้างของยากูซ่าหนุ่มยกขึ้นพร้อมกัน หลังจากได้รับคำตอบที่ไม่สมบูรณ์จากลูกน้อง “ครับ เพราะสองคนนั้นเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของเธอในการแบล็กเมลคนอื่น ผมคิดว่าถ้ามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกันคงไม่ปล่อยให้ทำแบบนั้น” ความเห็นน่าสนใจจากลูกน้องคนสนิททำให้ยากูซ่าหนุ่มครุ่นคิด เขากำลังเตรียมรับมือกับผู้หญิงในภาพเพราะเดาออกว่าเธอจะมาไม้ไหน โอนิซึกะ เรย์กระตุกรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนริมฝีปากหยักได้รูป ถ้าอยากกระโดดเข้าปากเขานัก เขาจะอ้าปากรอ... “เตรียมดอกไอริสห่อด้วยกระดาษอย่างดีที่ผลิตภายในประเทศในวันนัดพบ ฉันจะเป็นเหยื่อของยัยจิ้งจอกนี่เอง” "นะ นายท่านหมายถึง" "อยากให้ฉันหลงหัวปักหัวปำนัก ฉันก็จะทำให้" สิ้นคำตอบก็มีเสียงหัวเราะผ่านลำคอแกร่งอย่างนึกสนุก ลูกน้องยากูซ่าพากันก้มหน้าหลบตาพร้อมกับอาการขนลุกไปทั่วทั้งร่าง เจ้านายจะตกหลุมรักใครสักคน...แค่ฟังก็หัวโกร๋น ××× ตลอดหลายวันที่ผ่านมาไข่หวานเดินเข้าออกทุกสถานบันเทิงที่แก๊งโอนิซึกะเป็นเจ้าของ ความอยากได้ของเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมีธุรกิจใหญ่และน่าสนใจขนาดไหน ผับบาร์กว่าสิบแห่ง รวมถึงห้างสรรพสินค้าที่มีแบรนด์ระดับไฮเอนด์และแบรนด์ภายในประเทศ ซึ่งสามารถเป็นศูนย์รวมของวัยรุ่นได้ น้ำหอมกลิ่นโปรดถูกฉีดจนหอมฟุ้งเป็นอย่างสุดท้าย ก่อนที่กระเป๋าสะพายสายโซ่จะถูกหยิบขึ้นมาคล้องไหล่ ในนี้มีตั้งแต่ยานอนหลับยันยาพิษ แม้อย่างหลังจะไม่เคยถูกใช้กับใครแต่ก็ไม่ใช่ว่าจะลังเลหากถึงคราวจำเป็น เดรสยาวสีเบอร์กันดีแบบเกาะอกถูกนำมาใช้เป็นชุดออกศึก ร้อยทั้งร้อยเจอชุดแดงตัวนี้แทบหมอบกราบถวายลายเซ็นเธอทุกราย เพียงแค่เปิดประตูห้องพัก เห็นกระเช้าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยี่ห้อดังก็หยักยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ สปาร์กกลิ้งไวน์สีชมพูนอนอยู่ในกระเช้าสองขวด คอลเลกชันใหม่ของลุกซ์ที่กำลังจะวางขายในช่วงฤดูใบไม้ผลิของญี่ปุ่นปีนี้ เธอไปขู่กรรโชกมาจากทายาทบริษัทแอลกอฮอล์อย่างลุกซ์ ลิมิเต็ด ไอ้เด็กจ๋องที่โตมามีเขี้ยวเล็บไม่ต่างจากพ่อ แต่ทุกครั้งที่เจอกันกลับแสดงสีหน้ารังเกียจเธออย่างไม่ปกปิด “แล้วนั่นดอกไม้อะไร ฉันไม่ได้สั่ง” ไข่หวานมองดอกกุหลาบช่อโตในมือของวิคเตอร์ด้วยความแปลกใจ เธอไม่คิดจะมอบดอกไม้ให้ผู้ชายคนไหน พวกนั้นไม่เคยมองเห็นสุนทรียศาสตร์แห่งความงามของมัน ของแบรนด์เนมกับเครื่องดื่มพวกนี้ต่างหากที่เอามาหลอกล่อกี่ครั้งก็มีคนกระโดดลงมา “มีดอกไม้ส่งมาให้นายหญิงเมื่อครู่ครับ” “จากใคร? โอนิซึกะ?” “จากฮอนโจ โยสุเกะ เป็นผู้นำยากูซ่าฝ่ายตรงข้ามกับแก๊งโอนิซึกะ และมีสำนักงานใหญ่อยู่ในเขตคาบูกิโจครับ” คนถือดอกไม้บอกชื่อผู้ส่งที่อยู่บนนามบัตร “โยสุเกะอยากพบนายหญิง เพื่อเจรจาธุรกิจเช่นเดียวกับแก๊งโอนิซึกะ” มาเฟียสาวหัวเราะในลำคอออกมา เมื่อรับรู้ว่าข่าวการร่วมลงทุนระหว่างวีกรุปและโอนิซึกะข้ามถิ่นถึงหูยากูซ่าแก๊งอื่น ถือว่าเป็นโอกาสดีหากได้ร่วมลงทุนกับหลายๆ แก๊ง “ผมไม่แนะนำให้นายหญิงติดต่อกับแก๊งฮอนโจ” วินซ์ขัดความคิดของนายสาวขึ้น เมื่อเห็นสายตาเป็นประกายของเธอ “ธุรกิจที่แก๊งฮอนโจควบคุมอยู่เป็นสถานบันเทิงผู้ใหญ่ รวมถึงธุรกิจอุตสาหกรรมหนังผู้ใหญ่ มีข่าวลือว่านักแสดงผู้หญิงกว่าครึ่งไม่ได้ถ่ายทำด้วยความสมัครใจ นอกจากนี้โอนิซึกะ เรย์ ผู้นำของแก๊งคนปัจจุบันยังไม่ลงรอยกับพวกฮอนโจ ผมไม่อยากให้นายหญิงทำอะไรที่กระทบกับงานใหญ่ของเรา” “อ้อ... คิดจะแย่งฉันไปลงทุนด้วย ให้โอนิซึกะเจ็บใจเล่นล่ะสิ” เธอรู้ทันแผนตื้นๆ ของอีกฝ่ายทันที หลุบตามองช่อกุหลาบด้วยอาการเหยียดหยัดราวกับมันคือเจ้าของที่ส่งมา “แล้วเรื่องธุรกิจกับแก๊งฮอนโจ นายหญิงจะให้พวกเราทำยังไงครับ” “ฉันไม่ชอบพวกกินคนด้วยกัน” คำตอบตรงไปตรงมาออกมาจากปากอวบอิ่มของเจ้านายสาว ซึ่งมันทำให้ทั้งวินซ์และวิคเตอร์ยกยิ้มภูมิใจกับความคิดเด็ดขาดของเจ้านาย ต่อให้กระหายผลประโยชน์ขนาดไหน ก็ไม่คิดลดตัวลงไปเล่นกับพวกค้ามนุษย์ เผลอๆ อาจจะมีปัญหาเรื่องการหลบเลี่ยงภาษีและอื่นๆ อีกมาก “งั้นดอกกุหลาบนี่...” “เอาไปทิ้ง ไม่ชอบ” พูดจบก็ก้าวเท้าเดินนำลูกน้องทั้งสองไปยังหน้าลิฟต์โดยสาร ไข่หวานชอบเงิน แต่เงินที่ได้จากการขายความเป็นมนุษย์ด้วยกันเธอไม่ต้องการ คนแตกต่างกันอย่างไร แก๊งยากูซ่าก็คงเฉกเช่นนั้น มีเทา มีดำปะปนในทุกแห่งหน อยู่ที่ว่าจะหย่อนตีนลงไปร่วมวงกับคนประเภทไหน