“จะข้ามไปกันเลยไหม ลุงให้คนเตรียมเรือไว้แล้ว” นายหัวภาคย์ถามเมื่อหลานชายแยกมาถามเรื่องบ้านพักที่เกาะหลังทานมื้อกลางวัน
“ก็ว่าจะไปเลยครับลุง ผมฝากน้องมุกไว้ได้แน่ใช่ไหมลุง” เขาย้ำถามอีกที
“เออน่า บอกว่าได้ก็ได้สิข้าเลี้ยงพวกเอ็งจนโตมากี่คนแล้ว ทำไมจะเลี้ยงน้องมุกไม่ได้” นายหัวภาคย์ตอบ รู้สึกกระชุ่มกระชวยเมื่อจะมีเด็กอ่อนในบ้าน ถึงจะมาอยู่ไม่กี่วันก็ยังดี
ด้านอรุณประภาที่คุยกับคุณศิตาตามลำพัง
“ป้าว่าถ้าคินอยากพักผ่อน ก็ไปกับหนูพิณสองคนก็พอ เดี๋ยวป้าเลี้ยงน้องมุกให้” คุณศิตาพูดทำให้อรุณประภาหน้าตื่น เธอไม่เคยห่างจากลูกนานเกินวันเลย
“จะดีเหรอคะคุณป้า” ด้วยความเกรงใจทำให้หญิงสาวไม่กล้าปฏิเสธทันที
“ดีสิ นานๆ ทีไปชาร์ตแบตกันบ้าง ทำตัวเป็นหนุ่มเป็นสาวกันบ้าง ถ้าเอาลูกไปด้วยตลอดจะเอาเวลาไหน มากุ๊กกิ๊กจุ๊กจิ๊กกันตามประสาผัวเมียล่ะ” คำพูดของท่านทำให้อรุณประภาหน้าแดง ท่านจึงพูดต่อ
“คนเรามีหลาย
