ตอนจบ

“พี่คินพอได้แล้วค่ะ พิณหิว” หญิงสาวดันตัวเขาออก ตั้งแต่ตอนบ่ายจนมืดแล้วที่ยังไม่ได้ออกจากห้องนอน “เดี๋ยวพี่โทรสั่งกับข้าวให้ พิณเหนื่อย ทำไม่ไหวหรอก” คิรินทร์ทำเสียงเอาใจ เธอถลึงตาใส่เขา เหนื่อยเพราะใครล่ะ... ทว่า...เสียงโทรศัพท์ของเขาดังขึ้นก่อน คิรินทร์หยิบมาดูปรากฎว่าเป็นเมฆาโทรมา “มีอะไร” “มึงช่วยออกจากห้องแล้วลงไปรับของด้านล่างด้วย” เมฆาไม่อ้อมค้อม “ของอะไรวะ” เขาถามพลางเดินไปมองที่หน้าต่าง “กูสั่งข้าวไปส่งให้มึงกับน้องเมียกูกิน จ่ายเงินให้แล้วด้วย คนส่งข้าวเขาบอกว่ากดกริ่งเรียกไม่มีใครออกมารับ” เมฆาทำเสียงเหมือนจะเห็นอกเห็นใจ “ยังไง...มึงก็เพลาๆ หน่อยแล้วกัน” แล้วเขาก็วางสายไป “พี่ลงไปรับข้าวก่อนนะ ไอ้เมฆสั่งข้าวมาให้” คิรินทร์บอกแล้วเดินหายออกไปจากห้อง อรุณประภาจึงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่แล้วลงไปด้านล่าง คิรินทร์กำลังจัดโต๊ะอาหาร เขาเงยหน้ามองเมื่อเห็นเธอเดินลงไป “พี่