น้อยใจ

เวลาเกือบสองเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว อรุณประภายังอยู่กับคิรินทร์เหมือนเดิม ทั้งสองปฏิบัติต่อกันแบบคู่สามีภรรยา และคนรอบข้างล้วนปฏิบัติต่อเธอในฐานะนายหญิงของฟาร์มมุก แต่เธอยังคงบอกว่าตัวเองไม่ใช่คนรักของคิรินทร์อยู่ดี ในส่วนของงานทั้งโรงแรมฉัตรดาราและโฮมสเตย์ของทิพย์ดารา ก็เป็นไปด้วยดี การก่อสร้างและการบริหารงานถึงแม้จะมีปัญหาเป็นระยะ แต่ก็แก้ไขจนผ่านไปได้ตลอดมา “พิณจะไปกรุงเทพฯ พรุ่งนี้ใช่ไหมครับ” คิรินทร์ถามเมื่ออยู่กันตามลำพังในห้องนอน วันนี้อรุณประภากลับมาบ้านค่ำเพราะเธอต้องเคลียร์งานล่วงหน้าเพื่อไปธุระที่บ้าน “ค่ะ” เธอตอบ เธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จกำลังลงครีมก่อนนอน “พี่มีคุยงานกับลูกค้า” ชายหนุ่มเปรย “ก็ไม่เป็นไรค่ะ พิณไปเองได้” เธอเดินทางไปไหนมาไหนคนเดียวจนชินแล้ว “พิณไม่อยากให้พี่ไปด้วยเหรอ” เขาถามตรงๆ หญิงสาวเงียบ เธอไม่รู้จะพูดอะไร สิ่งที่เธอคิดคือในความไม่มีสถานะ เธอคงเรียกร้องให้