ชายหนุ่มลากเธอไปที่ห้องลองชุด แล้วหันไปบอกช่างว่า
“ผมขอเวลาส่วนตัวปรึกษาคุณพิณสักครู่นะครับ”
“ได้เลยค่ะ” ช่างรีบเดินออกไปจากห้องปิดประตูให้เสร็จสรรพเร็วจนหญิงสาวห้ามไม่ทัน
“พิณไม่คิดจะกลับไปหาพี่แล้วเหรอ ถึงขนของกลับมาหมด” เขาเปิดฉากถามทันทีที่อยู่กันแค่สองคน
“พิณแพ้ท้องรึเปล่า ทำไมอารมณ์แปรปรวนปกติพิณไม่เคยงอนเลยนะ” คำถามของคิรินทร์ทำให้เธอตัวเย็น มองหน้าเขา
“พี่ไม่เคยเห็นพิณมีประจำเดือนตั้งแต่เราอยู่ด้วยกัน”
เธอส่ายหน้า “พิณไม่แน่ใจค่ะ”
หญิงสาวเริ่มร้องไห้อีก พักนี้เธอร้องไห้ง่ายจนตัวเองยังแปลกใจ คิรินทร์กอดหญิงสาวอย่างทนุถนอม
“ไม่ร้อง พี่อยากให้พิณท้องเราแต่งงานกันนะ” เขารอจนเธอเงียบเสียงและพบว่าเธอร้องไห้จนเพลียหลับไป เขาเขย่าตัวหญิงสาวให้ตื่น
“ไปพิณ ไปนอนต่อบนรถกัน” คิรินทร์เปิดประตูห้องออกมาบอกให้ช่างเลือกชุดให้เขาเลย เพราะอรุณประภาไม่สบาย
คิรินทร์พาหญิงสาวไปที่คอนโด
