บทที่ 55
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!!!”
เสียงกรีดร้องของนารีรัตน์ดังลั่นบ้าน ทำให้อุบลต้องรีบวิ่งออกมาหาด้วยความเป็นห่วง และก็ได้เห็นว่าลูกสาวคนโตที่ตัวเองชื่นชมมาตลอดกำลังกระทืบเท้าเร่าๆ อยู่ภายในห้องรับแขก
“นารี... เป็นอะไรไปลูก”
นารีรัตน์หันใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความแค้นมองมารดา ก่อนจะพรั่งพรูความคับอกคับใจออกมา
“ก็นังลินดาไงแม่ มันกลับมาอีกแล้ว!”
“ลินดากลับมาเหรอ กลับมาที่ไหนล่ะ แม่ไม่เห็นเลย”
“มันจะมาที่นี่ทำไมล่ะแม่ มันก็ไปหาคุณแซคนู้น และตอนนี้มันก็แย่งคุณแซคไปจากฉันได้สำเร็จแล้วนะแม่” นารีรัตน์คำรามออกมาอย่างคลั่งแค้น “ถ้าไม่มีมันสักคน ฉันก็คงไม่ต้องทรมานแบบนี้”
“อย่าพูดแบบนี้สินารี ยังไงลินดามันก็น้องของลูกนะ”
“น้อง... น้องทรยศต่างหากล่ะแม่!”
อุบลถอนใจออกมาด้วยความเป็นกังวล ขณะเดินเข้าไปกุมมือลูกสาวคนโตเอาไว้ และพยายามพูดให้ใจเย็นลง
“ก็อย่างที่แม่บอกไงล่ะนารี ตัดใจจากคุณแซคเถอ
