บทที่ 68
อลินดาน้ำตาร่วง กัดปากแน่นจนเจ็บระบม หล่อนมองพี่สาวผ่านม่านน้ำตา
“ถึงพี่นารีจะเกลียดลินดาแค่ไหน แต่ลินดาก็ไม่เคยที่จะคิดร้ายกับพี่นารีเลย แม้แค่ครั้งเดียว”
“แต่มึงก็แย่งคุณแซคไปจากกู อีลินดา!”
นารีรัตน์เค้นเสียงลอดไรฟันออกมาอย่างอาฆาตมาดร้าย
“ถ้าไม่มีมึงสักคน ชีวิตของกูก็จะมีความสุขกว่านี้”
“พี่นารี...”
“ให้กูจัดการกับไอ้ระยำนี้เสร็จก่อนเถอะ แล้วมึงจะเป็นรายต่อไป อีน้องเฮงซวย”
กฤติชัยหัวเราะออกมา จ้องมองนารีรัตน์ด้วยความรู้สึกทั้งรักทั้งคลั่งแค้น
“คุณนี่ชั่วช้าจริงๆ นารี”
“เออ กูเลว พอใจหรือยัง”
นารีรัตน์ยังคงเล็งปืนไปที่ร่างของกฤติชัยตลอดเวลา
“ถ้ามึงเดินเข้ามาหากูอีก กูยิงมึงแน่ ถอยออกไป ไอ้ สารเลว”
แต่กฤติชัยไม่ยอมถอย เขาก้าวไปข้างหน้า และกำลังจะถึงร่างของนารีรัตน์ในไม่ช้า
“กูบอกให้หยุดไง”
เมื่อกฤติชัยไม่ยอมหยุดเดิน ลูกกระสุนก็พุ่งออกจากกระบอกปืนด้ามที่นาร
