เมื่องานเลี้ยงเลิกในเวลาค่อนข้างดึก หนุ่มๆทั้งสี่ก็รวมตัวกันในห้องประจำของพวกเขาอีกครั้ง
“โปรด พี่ถามจริง ชอบณิชาจริงๆ หรือแค่ทำตามความต้องการของแม่”
ปรินทร์เอ่ยถามขึ้น ในใจก็ภาวนาขอให้น้องตอบกลับมาว่าแค่ทำตามความต้องการของแม่ อะไรจะได้จบแบบง่ายๆหน่อย
“ชอบจริงสิพี่ปรินซ์ ตอนแรกก็ชอบเพราะว่าน้องทั้งสวย ทั้งเซ็กซี่ หุ่นดี หน้าหวาน แต่พอมาได้พูดคุยกัน ถึงจะในฐานะพี่น้อง แต่น้องน่ารักมาก สู้ชีวิต ตั้งใจเรียน น้องเป็นเด็กใฝ่ดี แล้วก็ยังสนิทสนมและเข้ากันได้ดีกับแม่ของเรา เวลาเหนื่อยๆแล้วมาคุยกับน้องก็สบายใจ เลยรู้สึกว่าชอบมากขึ้นทุกวันแล้วเนี่ย”
“มันอาจไม่เป็นแบบนั้นก็ได้นะ ถ้าเธอมีผัวหรือคนรักแล้วจะทำยังไง”
ปราณนต์เอ่ยทะลุกลางปล้องอีกตามเคย
“น้องบอกไม่ได้มีใคร อยากโฟกัสแค่เรื่องเรียน”
“เธออาจไม่ได้เป็นผู้หญิงน่ารักใสๆอย่างที่แกคิดก็ได้”
“หมายถึงเคยผ่านผู้ชายมาก่อนน่ะหรอ โอ๊ย สมัยนี้แล้ว
