ไฟสลัวในห้องวีไอพีสะท้อนแก้วเหล้าในมือ เฟิ่งหวงนั่งพิงโซฟาอย่างหมดแรง เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาร้องไห้เพราะผู้หญิง และแพ้แบบราบคาบเขายกแก้วขึ้นดื่มรวดเดียวหมดปาดน้ำตาลวกๆ
“ผู้หญิงใจร้าย ฮึก” เสียงสะอื้นหลุดออกมาโดยไม่อายใคร
“ขอบใจมาก” เสิ่นเว่ยเจี้ยนวางสายจากลูกน้อง แล้วหันมามองเพื่อน ถอนหายใจยาวกับความโง่งมตาถั่วของมัน
“เลิกดื่มได้แล้ว ทำเหมือนเมียมีชู้”
“หนูจ๋ามีชู้! แถมยังเลือกมันไอ้เฉินลี่หมิง กูจะไปฆ่ามัน!” ชายหนุ่มตะโกนเสียงแหบเมามายจนลิ้นแข็ง
“มึงใจเย็นๆ ก่อน นั่งลง!” เสิ่นเว่ยเจี้ยนรีบกดเสียง
“พากูไปหาเมีย” เฟิ่งหวงลุกพรวดโซซัดโซเซ
“เมาแล้วพรุ่งนี้ค่อยไป”
“จะให้เมียกูไปนอนกับมันก่อนหรือไง!” เขากระแทกคำพูดออกมาก่อนจะล้วงเอาปืนที่เอวของเสิ่นเว่ยเจี้ยนออกมามือสั่นเทา ยกจ่อที่ขมับตัวเอง
“เฮ้ย มึงจะทำอะไร!” เสิ่นเว่ยเจี้ยนพุ่งเข้ามาใจหายวาบ
“เมียไม่รักกูไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ทำไม
