ตอนที่ 3 ฉันมาช่วยเธอแม่สาวน้อย

"เฌอฉันจะกลับมาช่วยแกนะ" มะเหมี่ยวมองดูหน้าเพื่อนแล้วรีบปัดน้ำตาวิ่งหนีตายสุดชีวิตไปได้เกือบ500เมตรจึงหาที่หลบอยู่ใต้โพรงไม้ที่อยู่ข้างทางปกคลุมไปด้วยความมืดสนิทเธอกลัวจนแทบคลั่ง สิ้นเสียงของมะเหมี่ยวเฌอพยายามจะลุกไปหาที่ซ่อนแต่กลับไม่ทันการคนพวกนั้นมาถึงตัวเฌออย่างรวดเร็ว "จับมันไว้" เสียงไอ้คนที่มีลอยสักเต็มตัว ร่างกายกำยำกล้ามเป็นมัดๆแต่หน้าโหดเหมือนจะฆ่าคนได้แบบไม่รู้สึกอะไรเลยสักอย่าง เฌอยกมือไหว้น้ำตาที่คลอเบ้าหยดลงไหลลงมาที่แก้มนวลผ่อง "พี่คะปล่อยหนูไปเถอะ หนูไม่เห็นอะไรทั้งนั้นนะพี่นะ" เฌออ้อนวอนขอความเห็นใจจากคนพวกนั้น "ปล่อยให้โง่หรอว่ะ สวยๆอย่างนี้น่าจะได้ราคาดี" "ฮือฮื้อออพี่ปล่อยหนูไปเหอะหนูจะกลับไปหาแม่ ปล่อยหนูไปเถอะ" "เงี๊ยบจะแหกปากอะไรนักหน้าว่ะ รำคาญ!!" "เฮ้ย!! จับมันไปรวมกับพวกนั้น" "โฮพี่ขอเล่นอะไรสนุกๆก่อนไม่ได้หรือไง" "มันจะเสียของนายสั่งมา" "ไปเดินไป" เฌอถูกคนพวกนั้นจับแล้วเอาตัวไปกำลังจะเอาไปรวมกันกับพวกผู้หญิงกลุ่มนั้น เสียงร้องไห้ระงมดังออกมาจากเทเลอร์รถที่แอบค้ามนุษย์ นั้น "หยุดก่อนอีนั้นมันมาจากไหน??" "มันมาแอบดูพวกเราที่กำลังเอาของขึ้นรถครับแล้วถูกพวกกำลังเราจับได้ครับนาย" "เอามันมานี้สิ " ข้อเท้าที่แพลงทำให้เฌอเดินเขย่งเพราะความเจ็บปวด ไอ้คนที่พวกมันเรียกว่านายอายุน่าจะ40นิดๆมีหนวดไว้เครา ท่าทางขรึมทรงพลังยิ่งนัก เฮ้อตายแน่ๆเลยเฌอเอ้ยยย ไม่ตายคราวนี้จะตายคราวไหนละว๊า "พี่คะปล่อยหนูไปเถอะคะ หนูมีแม่ที่ต้องดูแลยเรื่องนี้หนูจะไม่บอกใครทั้งนั้นเลยคะ " "ชื่อไรอะเรา " "เฌอ คะ " "อ่อ จะให้พี่ปล่อยเราไปหรอ" คำพูดนั้นมันเหมือนแสงสว่างสาดเข้ามาในใจของเด็กสาวอย่างเฌอยิ่งนักทำไมเขาใจดีจัง "คะ หนูสัญญาจะไม่บอกใครเลยคะ" ดวงตาประกายเหมือนว่าเทวดาท่านดลบันดาลใจให้เขาเห็นใจและสงสาร "ได้ ตามฉันมา" ลูกน้องของชายวัย40ถึงกับหันหน้ามองกันแบบไม่เข้าใจนายจะปล่อยมันไปจริงๆนะหรอ เสียดายเป็นอย่างมาก "ไอ้เข้ม ไอ้จอน มึงสองตัวไปเอาน้ำในรถมาให้น้องเขาดื่มสงสัยจะหิวน้ำแล้วพาเข้าไปพักผ่อนข้างในด้วย" "ครับนาย" ขณะที่พวกมันไปเอาน้ำเปล่าเฌอก็นั่งคอยเพราะเฌอก็หิวน้ำจริงๆนะแหละดีเหมือนกันใจดีจังแต่ก็อดห่วงพวกผู้หญิงที่ถูกจับมาไม่ได้ แล้วเพื่อนเธอมะเหมี่ยวน่าจะหนีไปไกลแล้วสินะ ฉันขอให้เธอปลอดภัยนะมะเหมี่ยว "เห้อไอ้เข้มมึงว่านายจะเอาขนานไหนว่ะวันนี้" "วันนี้นายไม่ดุกูว่านายมีเวลาเอาแบบขนานหนักเลยเว้ย" "เอ่อๆ " พูดจบหยิบขวดน้ำเปล่าเเล้วเอาเข็มเล็กๆจิ้มที่ฝาขวดน้ำฉีดสารอะไรบางอย่างเข้าไป1หลอดเต็มๆ "ยันเช้าแน่ขนานนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆ " "ฮ่าๆๆๆๆ" เสียงหัวเราะอันโหดเหี้ยมช่างน่ากลัวจริงๆพวกนั้นเดินมาที่เฌอนั่ง "เอ้านี้น้ำ ไม่ต้องกลัวจะใส่อะไรเข้าไปหรอกนะเช็คดูได้" "ขอบคุณคะ" เฌอดูฝาก็ยังไม่มีล่องลอยการเปิดเธอจึงดื่มไปเกือบหมดขวด "ไปนั่งข้างในเดี๋ยวนายให้คนไปส่ง" พูดเสร็จก็พาเฌอเดินเข้าไปข้างในห้องมีแอร์ มีโซฟาในห้องมองเห็นไม่ค่อยชัดเพราะแสงไฟสลัวๆมีเสียงคนอยู่ในห้องคล้ายเสียงคนอาบน้ำ สงสัยนายพวกมันจะอาบน้ำคงไม่ใช่จะทำอะไรฉันหรอกนะ เฌอคิดได้ถึงตรงนี้กำลังลุกขึ้นจะวิ่งหนีไปจากห้องแต่ทำไมนะ เรี่ยวแรงเธอหายไปไหนหมด เธอรู้สึกร้อนรุ้มในกายอย่างบอกไม่ถูกต้องเป็นเพนาะน้ำขวดนั้นแน่ๆ ในน้ำมีอะไร เฌอทนแรงของยานั้นไม่ไหวจึงล้มตัวลงไปนอนแต่มีความรู้สึกทุกอย่าง "ว่าไงแม่สาวน้อย อีกไม่ถึง10นาทีจากที่เธอไม่มีเรี่ยวแรงเธอก็จะสามารถทำให้ฉันมีความสุขได้ทั้งคืนเลยละ" "ฉันคงต้องตายแล้วแน่ๆเฌอคิดถึงแม่นะคะ" เฌอจึงสลบไปนี้คือสิ่งที่เฌอรับรู้ครั้งสุดท้าย เสี่ยเดชหนุ่มใหญ่วัย40ปีประวัติโชคโชนเรื่องมอมยาขื่นใจเด็กสาวทำมาแล้วจนนับไม่ถ้วนเสี่ยเดชจะทดสอบสินค้าทุกชินถ้าเขาพึ่งพอใจ จะเอาจนตายก็ไม่แยแสเลยสักครั้ง เสี่ยเดชอุ้มเฌอมาวางไว้บนเตียงแต่เนื่องด้วยนกเขาเสี่ยเดชมันไม่ขันจึงต้องใช้ยามาช่วยในทุกครั้งไป เขาเอายาออกมาทั้งฉีด ทั้งทาที่ไอ้เจ้าโล่ลูบไปมาปรอยๆกว่าจะตั้งขึ้นมาต้องใช้เวลาราวๆ10นาทีพอดีกับช่วงที่แม่สาวน้อยของเขาตื่นฟื้นสติขึ้นมาพอดี ยิ่งคิดยิ่งเสียวยิ่งมีความสุขเสี่ยเดินอ้อมมาอีกฝั่งสูดดมปรอยผมช่างยั่วยวนเสียจริงๆ ทั้งจับมือมาดม "อ่าา เสี่ยอยากได้ก็ต้องได้มาเป็นของเสี่ยนะ เสี่ยจะพาหนูขึ้นสวรรค์ รอหนูตื่นมานะแม่สาวน้อยเราจะมีความสุขด้วยกัน " สิ้นคำพูดของเสี่ยเดช เสียงเคาะประตูห้องรัวๆๆก๊อกๆๆๆๆๆๆๆๆ "เสี่ยครับ มีเรื่องเเล้วครับ ไอ้เสี่ยกรมาครับ" "อะไรนะ!!!! " เสี่ยเดชขบกรามแน่นเส้นเลือดปูดบวมขึ้นมา "กูกำลังจะมีความสุขไอ้มารกรมาขัดจังหวะแมร่งทุกทีไอ้กร!!" เสี่ยเดชพูดออะมาด้วยความแค้น ที่เสียกรหรือกรพศุตส์เจ้าแห่งมาเฟียมาขัดจังหวะขัดหูขวางตาแมร่งทุกรอบไป "มึงไปเอาผู้หญิงพวกนั้นออกไปก่อน อีนี้กุจะจัดการกับมันก่อน" เสี่ยเดชสั่งการแล้วพยายามชักไอ้เจ้าโล่แต่ผลที่ได้มันไม่ตอบสนองสักทีเพราะความตื่นเต้นตกใจจึงสถบออกมาด้วยความเจ็บใจ "แมร่งไม่ขันอีกแล้วกู!!" "ไม่ทันแล้วครับเสี่ย คุณของทางนั้นบุกมายึดสินค้าเราไว้หมดเลยครับเสี่ย" สิ้นเสียงลูกน้องเสี่ยเดชถึงกับโมโหหยิบเสื้อผ้ามาใส่แต่งตัว ไม่เอาก็ไม่เอาว่ะเสียดายมีสาวสวยมาถึงที่แต่จัดการไม่ได้ "หนีก่อน" เสี่ยเดชสั่งให้ลูกน้องหนีก่อนแล้วยิงสู้กับเสี่ยกรอยู่นาน สุดท้ายถูกเสี่ยกรใช้ปืนยิงไปที่ที่หัวไหล่1นัดเฉียดจุดสำคัญไปนิดเดียว "ไปตรวจสอบบนรถเดี๋ยวฉันไปดูในห้องเอง" เฮียกรสั่งลูกน้องแล้วจึงรุดไปตรวจสอบในห้องเจอหญิงสาวใยห้องนอนสลบสไลอยู่บนเตียงเฮียกรจึงเรียกแต่เธอนั้นไม่ตื่น มองดูรอบๆเจอขวดน้ำที่ดื่มไปแล้วเกือบค่อนขวดจึงหยิบมาดูยื่นให้ลูกน้องเอาไปตรวจสอบว่ามันคืออะไร เฮียกรกำลังจะช่วยหญิงสาวคนนั้นเธอตื่นมาพอดี พร้อมกับดึงมือของเขาไว้แล้วลุกขึ้นจูบที่เรียวปากของเฮียกร "อื้มมมมม"