“ คืนนี้นอนห้องผมนะ ”
พอเราดื่มกันจนได้ที่ ปอร์เช่ก็ชวนฉันนอนที่ห้องซะงั้น
“ทำไมต้องนอนละ ห้องฉันก็มี ”
“เอ้า… แบบนี้มันไม่เป็นการเอาเปรียบกันเกินไปหน่อยหรอ เมื่อวาน วันก่อน และวันก่อนโน้น
ผมก็ไปนอนห้องคุณแล้วไง เปลี่ยนบรรยากาศบ้างสิ ”
“ เปลี่ยนบรรยากาศอะไรของนาย ”
ฉันรู้แหละแต่แกล้งพูดไปแบบนั้นแหละ เขาหนะมันหื่นจะตาย
“อันนา คุณอย่าทำเป็นไม่รู้ ”
ปอร์เช่ทำตาละห้อย สายตานั้นอ้อนวอนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
“ ฉันจะไปอาบน้ำ ”
“ห้องผมก็มีห้องน้ำนะ ”
“ ก็ฉันไม่มีเสื้อผ้าใส่ มันใกล้แค่นี้เองนะ
กลัวฉันจะเบี้ยวรึไง ”
“ไม่กลัว คนแบบผมไม่เคยกลัวอะไรอยู่แล้ว
แค่กลัวเสียเวลา อาบด้วยกันนี่แหละ ”
“อื้อ…”
นี่มันยิ่งกว่าโจรป่ามั้ยอ่า ปอร์เช่ถึงขั้นฉุดฉันเข้าห้องน้ำ ฉันขัดขืนเล็กน้อยเอาจริงขำมากกว่า
เห็นแบบนี้ปอร์เช่ก็แกล้งเป็นนะ
“ปอร์เช่ นายมันหื่น ฉันแสบตาอยู่นะ ”
ฉันสระผมแล้วยังลืมตาไม
