“เปล่าซักหน่อย ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลยนะ ”
ผมยกยิ้มพอใจ แล้วเธอจะว่าอะไรได้ละอันนา
“เอาละ ปอร์เช่น้องเอางานนี้ไปทำให้พี่หน่อย
ขอเสร็จก่อนเที่ยงนะ ”
“ครับ ”
ผมรับปากพี่สาว แล้วนั่งทำงานอย่างอารมณ์ดี
ตอนเย็น
หลังเลิกงาน ผมพาอันนาแวะกินข้าวก่อนกลับคอนโด นับวันเรายิ่งตัวติดกัน แล้วก็ชอบบอกให้ผมห้ามยุ่งกับเธอ ถ้าผมเลิกยุ่งจริงๆเดี๋ยวก็ร้องไห้ขี้มูกโป่งอีก เธอหนะขาดผมไม่ได้หรอก
“ร้านนี้อร่อยอ่ะ นายลองชิมนี่ดู ”
แล้วอันนาก็ตักนั่นนี่ให้ผม หัดรู้จักเอาใจผมบ้างแล้วเหรอ ยัยซื่อบื้อ
“นายมองหน้าฉันทำไม มีอะไรติดหน้าฉันเหรอ ”
“เปล่า ผมถามหน่อยสิ คุณเคยพูดหวานๆกับนายราเมศป่ะ ”
อันนาชะงักเล็กน้อย ก่อนก้มหน้าตักข้าวกินต่อ
“นายอยากรู้ไปทำไม ”
“เปล่าแค่ถามดู ”
-อันนา-
ฉันไม่ตอบอะไรปอร์เช่ แต่ฉันไม่ค่อยมีโมเมนต์หวานๆกับพี่ราเมศจริงๆนั่นแหละ เราคบกันแบบผู้ใหญ่มากกว่า และอีกอย่างดูชีวิตครอบครั
