แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก...
เสียงหอบหายใจของหนึ่งชายหนึ่งหญิง ดังขึ้นทันทีเมื่อริมฝีปากของคนทั้งสองผละออกจากกัน
ฉีเหวินได้แต่พยายามกอบโกยลมหายใจเข้าอย่างหนัก เพราะยิ่งได้รับสัมผัสอันแสนเร่าร้อนและตะกละตะกลามนั่น ร่างกายของนางกลับยิ่งเรียกร้องการเติมเต็มที่มากขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น
“ทะ ทำไมมันไม่ดีขึ้นล่ะ!? ฮึก! ก็ไหนลี่ฟางบอกว่า... อื้อ!!” ยังไม่ทันที่นางจะได้พูดจนจบประโยค จุมพิตอันแสนหนักหน่วงของท่านเทพพยัคฆ์ขาวก็ทาบลงบนกลีบปากของนางอีกครั้งโดยไร้ซึ่งคำบอกกล่าว
หญิงสาวที่ไม่อาจหยุดยั้งสัญชาตญาณของตนเองได้อีกต่อไปกลายเป็นฝ่ายเอื้อมมือออกไปรั้งรอบลำคอของคนตัวใหญ่กว่า ขณะที่บดเบียดเนื้อนางสีขาวกระจ่างเข้าหาแผ่นอกแน่นกล้ามของคนที่กอดรัดตนไว้อย่างอดใจไม่ไหว
ไป่หูถึงกับใจเต้นรัว เมื่อความอวบอิ่มนิ่มฟูของปทุมมาคู่อวบกำลังบดคลึงกับหน้าอกของตนโดยไร้สิ่งใดขวางกั้น ในตอนนี้บนร่างกายของเขามีเพียงกาง
