ชายหนุ่มในหอนายโลมยืดตัวขึ้นพลางหันกลับไปมองบุรุษรูปงามที่แสนเย่อหยิ่งด้วยรอยยิ้มประหนึ่งไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น ขณะที่ปล่อยให้ร่างเล็กซึ่งน่าดอมดมเสียเหลือเกินนั่นเดินห่างออกไปหาคนที่ขัดจังหวะเขาเมื่อครู่อย่างว่าง่าย
“แม่นาง!” แม้จะยังไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักกับสตรีตรงหน้าไปมากกว่านี้ แต่การได้เห็นบุรุษผู้นี้มีโทสะกลับทำให้เขารู้สึกสำราญใจยิ่งนัก
ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวที่หันกลับมามองตนและก้มหน้ากระซิบบางอย่างกับนางอีกครั้ง ก่อนจะยอมหันหลังเดินจากไปในที่สุด
ฉีเหวินที่ได้ฟังคำตอบที่ตนต้องการก็แย้มยิ้มอย่างอารมณ์ดี กระทั่งหันมาพบว่าผู้ปกครองแดนบูรพากำลังทำหน้าหงิกงออย่างน่าเกลียด นางจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามเขาด้วยความแปลกใจ
“ท่านชิงหลง ท่านมาทำอะไรที่นี่น่ะ? จะไปห้องน้ำหรือเจ้าคะ?”
“เจ้าคุยอะไรกับบุรุษผู้นั้น!?”
ทั้งที่นางเอ่ยถามเขาดี ๆ แต่เมื่อถูกอีกฝ่ายขึ้นเสียงกลับมา ก็ทำเ
