เพราะสุดท้ายแล้วก็ไม่ได้ข้อสรุปอะไร ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปเหมือนอย่างทุกวัน ฉีเหวินที่อ่อนเพลียอย่างหนักจากการขบคิดเรื่องที่พูดไปเมื่อครู่จนแทบจะไม่ได้พักผ่อนเลยทั้งคืน จึงตั้งใจที่จะกลับไปนอนพักที่เรือนส่วนตัวของตน แต่เพราะมีบุรุษคอยติดสอยห้อยตามไม่ยอมห่างถึงสามคน
ฉีเหวินเลยไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้อย่างที่ตนตั้งใจ
“นี่พวกเจ้าไม่มีอะไรให้ทำกันหรืออย่างไร!? เลิกเดินตามข้า! แล้วแยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเองได้แล้วน่า!” หญิงสาวที่หมดความอดทนเพราะเหนื่อยล้าเต็มทีหันไปบอกกับเสวียนอู่ ไป่หูและเฟยหลงที่เดินตามตัวเองมาด้วยใบหน้าบอกบุญไม่รับ
ก่อนหน้านี้นางก็พูดไปทีหนึ่งแล้วนะ ว่าจะกลับมานอนพักที่เรือนน่ะ แล้วยังจะเดินตามกันมาอยู่ได้! ที่นางพูดไปมันเข้าใจยากตรงไหนเนี่ย!?
ทางด้านเทพเต่านิลที่ได้ยินดังนั้นก็ยิ่งเกาะแขนสตรีที่ตนยึดเอาไว้แน่นตั้งแต่เมื่อครู่นี้ให้แน่นขึ้นไปอีกเพราะคิดว่าถูกคนตรงหน้าขั
