“เจ้าคิดบ้าอะไรอยู่กันแน่เนี่ยจูเชว่!? เจ้าเองก็ไม่ได้จะอยากเป็นว่าที่สามีของข้าจริง ๆ เสียหน่อย! ต่อให้เจ้าประชดประชันและทำแบบนี้ไป ก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาหรอกน่า!” เทพมังกรสาวพูดพลางหอบหายใจน้อย ๆ เมื่อตอนนี้ตนกำลังตะโกนแข่งกับเจ้าหัวหงอนไก่
นางพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับให้อารมณ์ตัวเองเย็นลงบ้าง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง เมื่อสังเกตเห็นถึงความว้าวุ่นในดวงตาของคนตรงหน้าได้อย่างชัดเจน
“ถึงจะทำแบบนี้ไป คนเดือดร้อนก็คือตัวเจ้าเองนะ... เจ้าอย่าหาเรื่องใส่ตัวไปหน่อยเลย”
“ฉีเหวิน... เจ้านั่นแหละที่อย่ามาตัดสินใจแทนข้า! ข้ากำลังคิดอะไร รู้สึกอย่างไร เจ้าคิดว่าตัวเองจะรู้ดีกว่าข้างั้นหรือ!? คนซื่อบื้ออย่างเจ้า! จะมาเข้าใจความรู้สึกข้าได้สักแค่ไหนกัน!?”
จูเชว่ตะคอกเสียงดังใส่คู่สนทนาของตนด้วยความเดือดดาล ก่อนจะคว้าเข้าที่ไหล่ทั้งสองข้างและจับร่างบางเขย่าไปมา เมื่อเห็นว่าอีกฝ่า
