บทที่ 53

1248 Words

เช้าวันต่อมา.. "ว้าว ฝีมือของคุณทั้งหมดเลยเหรอคะ" เมื่อคืนนี้มาถึงมืดแล้วก็เลยมองไม่เห็น พอตอนเช้ามโนราห์ออกมาดูเฮลิคอปเตอร์ลำนั้น ก็เห็นว่าตอนนี้ทหารกำลังรดน้ำต้นไม้ ดอกไม้ ที่กำลังเบ่งบาน "ส่วนหนึ่งครับ อีกส่วนก็เพื่อนๆ ช่วยกันทำ" ก้องหล้าหันมาตอบเมื่อได้ยินเสียงหวานที่ทำให้เขาคิดถึง "ทหารคงว่างนะคะ ดูสิทำสวนตรงนี้สวยเลย" มโนราห์แค่พูดล้อเล่น เพราะไม่ได้เจอกันนานก็เลยอยากคุยด้วยนานๆ หน่อย "ไม่ว่างหรอกครับ มันเป็นคำสั่งครับ" "คำสั่งเหรอคะ?" คำตอบที่ได้มาแอบทำให้เธอแปลกใจ เพราะแต่ก่อนไม่เห็นมาสนใจอะไรแถวนี้เลย หยากไย่ตุ๊กแกก็ยังมีอยู่บนเครื่อง เอี๊ยดดด.. ขณะที่มโนราห์ยื่นจมูกลงไปสูดดมกลิ่นจากดอกกุหลาบ ก็ได้ยินเสียงเบรกรถ "โอ๊ย" หญิงสาวหันกลับไปมองจนมือเผลอไปถูกหนามกุหลาบเข้า "คุณเป็นอะไรครับ" "ไม่เป็นไรค่ะ" มโนราห์ไม่ได้สนใจมือที่ถูกหนามกุหลาบทิ่มเลย เธอสนใจรถคันที่เพิ่งจะจอดเพร

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD