บทที่ 107

1370 Words

สาริศารู้สึกว่าสิ่งที่พี่ชายพูดมามันดูแปลกๆ ถ้าพ่อไม่รู้จักกับภรรยาเก่าของพี่ชาย แล้วทำไมดึงเธอกับลูกเข้ามาข้องเกี่ยวเรื่องนี้ได้ล่ะ "พี่ญาณินคะ" หลังจากที่พี่ชายไปทำงานแล้วสาริศาก็กลับเข้ามาในบ้าน "คะ" ที่ญาณินมัวยุ่งอยู่กับในครัว เพราะกำลังเตรียมอาหารให้ลูกชาย และคิดว่าจะทำเผื่อคุณอาริศาของลูกด้วย "พี่รู้จักกับคุณพ่อนานหรือยังคะ" "คะ?" ญาณินไม่คิดว่าสาริศาจะถามเรื่องนี้ "คุณพ่อได้ขู่อะไรพี่ไหม" "คุณริศากำลังพูดอะไรอยู่คะ" "ริศารู้จักนิสัยพ่อดีกว่าใคร ถ้าพี่มีเรื่องไม่สบายใจคุยกับริสาได้ทุกเรื่องนะคะ" "คือ.." ญาณินคิดว่าจะคุยดีไหม แต่คุยกับลูกสาวจะต่างอะไรคุยกับลูกชายท่านล่ะ ดีไม่ดีพูดไม่เข้าหูพวกเขา เธอคงลำบากมากกว่านี้แน่ "ทุกอย่างมันผ่านไปแล้วค่ะ" มันคงเรียกคืนกลับมาไม่ได้อีกแล้ว ดูแค่สายตาที่เขามองเธอก็รู้แล้วว่าวันเวลาเก่าๆ คงย้อนกลับมาไม่ได้ คงมีแต่เธอนี่แหละที่ยังโหยหาคว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD