พูดจบ เขาก็เปิดประตูลงจากรถ เดินตรงเข้าคอนโดโดยไม่หันกลับมามองเลย มิลินมองตามแผ่นหลังกว้างนั้น เงาไฟจากโคมหน้าทางเข้าทาบผ่านร่างเขา ดูทั้งเดียวดายและเย็นชา หัวใจเธอหนักอึ้ง รู้ดีว่าเขากำลังโกรธ แต่ก็ไม่เข้าใจว่า...เพราะอะไร ราเมธหันมามองทางเธอ แววตาเต็มไปด้วยความเกรงใจ เขายิ้มจางๆ ก่อนเอ่ยขึ้น “พี่ใหญ่ไม่เคยเป็นแบบนี้เลยครับ...” มิลินเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างงุนงง ราเมธเลยถอนหายใจพลางเอ่ยต่อ “อันนี้ผมให้คำปรึกษาไม่ได้จริงๆ ครับ พี่สะใภ้ต้องหาวิธีแก้สถานการณ์เองแล้วล่ะ” เขาเปิดประตูรถให้เธออย่างสุภาพ พลางยิ้ม “ราตรีสวัสดิ์ครับ...พี่สะใภ้” มิลินยืนอยู่ตรงนั้น มองแสงไฟในล็อบบี้ที่ค่อยๆ หรี่ลง "เป็นบ้าอะไรของเขานะ" ภายในคอนโดชั้น 57 เสียง ติ้ง! ของลิฟต์ดังขึ้นเบาๆ ก่อนที่ประตูจะเปิดออก มิลินก้าวออกมาอย่างระมัดระวัง ความเงียบของทางเดินหรูหรา ทำให้เธอแทบวิ่ง เธอหยุดอยู่หน้าประตูห้อง ส

