ตื่นพร้อมกันอีกวัน

สายตาของอชิมองเธอแทบจะละลาย ความรู้สึกผสมระหว่างความตื่นเต้น เขาอยากจะโอบกอดเธอไว้ไม่ให้หลุดมือ มิลินสบตาเขาแวบหนึ่งก่อนยิ้มบางๆ หัวใจของเธอก็เต้นแรงไม่แพ้กัน อชิยกไวน์อีกแก้ว เสียงดึงกางแกงออกจากขาทั้งสองข้าง พร้อมกันกับเสียงวางแก้ว แก๊ก!! ขาเรียวยกพาด พรึบ! คร่องร่างโตทันที "อย่างได้ที่โซฟาเดี๋ยวมิลินทำเอง" อชิยิ้มออกมาอย่างพอใจ มือหนาสอดเข้าไปใต้ชุดนอนเนื้อบางเบาของมิลิน โอบเอวบางของเธอแน่น มือสองข้างของเขากำ เอาบางแทบมิด มิลินตัวสั่นเล็กน้อย แต่กลับเงยหน้าสบตาเขา หัวใจเต้นแรงไม่ต่างจากอชิ ร่างกายที่อ่อนนุ่มของเธออยู่ในความดูแลของเขาอย่างเต็มที่ อชิเอ่ยเสียงทุ้มเบา “รู้ตัวไหม…ว่าฉันชอบแบบนี้ที่สุด” สายตาคมจับจ้องราวกับไม่ต้องการให้เธอหายไปจากตรงหน้า มิลินเม้มปากบาง แอบหัวใจพองโต เธอรู้ว่าตัวเองคงสู้แรงดึงดูดนี้ไม่ได้ เขากระซิบข้างหูเธอเบาๆ "รู้ว่าตัวเองกินเยอะไม่ได้ ก็ยกข