อชิหันมามองคุณหญิง มุมปากตึงแน่น เขาพยักหน้าเล็กน้อย
“น่าจะอาเจียนเพราะเวียนหัวครับคุณอา ผมกำลังจะเรียกหมอ...”
“มิลินไม่เป็นไรค่ะคุณน้า… แค่มึนหัวนิดหน่อย”
คุณหญิงแลกสายตากับอชิที่ยืนมองอยู่ข้างๆ
แต่ในใจของเธอ... กลับรู้สึกบางอย่างจุกแน่นขึ้นมาโดยไม่รู้เหตุผล
“มึนหัว… คลื่นไส้… หรือว่า?”
ความคิดหนึ่งผุดขึ้นในใจของคุณหญิง ก่อนที่เธอจะสูดลมหายใจลึก แล้วพูดเสียงอ่อนลงอีกนิด
“งั้นมิลินพักก่อนนะลูก เดี๋ยวน้าจะให้แม่บ้านยกน้ำขิงร้อนๆ มาให้จ้ะ”
“ขอบคุณค่ะคุณน้า...”
เสียงตอบรับแผ่วเบาแว่วมาจากในห้องน้ำ
อชิประคองมิลินออกมาจากห้องน้ำอย่างเบามือ
ไหล่บางของเธอสั่นน้อยๆ จากความอ่อนเพลีย เขาก้มลงมองด้วยสายตาเป็นห่วง
“อาการแบบนี้... ต้องให้หมอตรวจดูแล้วนะลูก”
คุณหญิงเธอพูดเสียงนุ่ม แต่แฝงด้วยความยินดีที่แทบกลั้นไม่อยู่
“หลานมิลิน... กำลังจะตั้งครรภ์หรือเปล่าลูก?”
มิลินชะงักไปทันที ดวงตากลม
