คำขอจากหัวใจ

มิลินลืมตาขึ้น ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่งอย่างตกใจ “พี่ว่าอะไรนะคะ?” อชิยิ้มบางๆ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มเธอ แล้วโอบเธอไว้แน่นจากด้านหลัง เสียงของเขานุ่มทุ้ม แต่ชัดเจน “จะพาเธอไปเชียงราย” มิลินเบิกตากว้าง หันขวับมามองเขาด้วยความตกใจ “ไปหาพ่อแม่ฉันเหรอคะ?” อชิพยักหน้าเรียบๆ “อืม… จะไปขอเธอมาเป็นสะใภ้ให้ถูกต้องไง” มิลินนิ่งอึ้ง ดวงตาสั่นระริกอย่างไม่เชื่อหู “พี่พูดจริงเหรอคะ…?” “จริงสิ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พ่อแม่ฉันก็อยู่ที่นั่นแล้วด้วย กำลังรอเจอว่าที่ลูกสะใภ้อยู่เลย” มิลินยกมือขึ้นแตะหน้าอกตัวเอง หัวใจเต้นแรงจนเธอแทบควบคุมไม่อยู่ ไม่ใช่เพราะคำพูดของเขาเท่านั้น แต่เป็นสายตาที่มองมา… มั่นคง อบอุ่น และเต็มไปด้วยความรัก เธอยิ้มออกมาอย่างช้าๆ “นี่พี่… วางแผนมานานแล้วใช่ไหม?” อชิยักไหล่เล็กน้อย “ตั้งแต่วันที่เห็นสาวหน้าหวานคุยโทรศัพท์ ริมถนนร้องไห้ขี้มูกโป่ง” มิลินหัวเราะเบาๆ