อชิยกแก้วไวน์ขึ้นจิบเบาๆ
“แม่ครับ…ผมกำลังจะมีลูกครับ”
ตัดมาที่คอนโดหรู กลางเมืองเชียงราย
คุณหญิงไออุ่น กับคุณพ่อธีภัทร์กำลังนั่งสนทนาเรื่องที่จะสร้างโรงแรม แถวชายเขาที่ติดกับไร่ชา กับเจ้าสัวเรย์เชาว์
แต่ทันใดเสียงกรี๊ดของคุณแม่ทำให้ทั้งห้องเงียบสะดุ้ง
ธีภัทร์หันไปมองภรรยาด้วยความตกใจ
“คุณหญิง!…คุณเป็นอะไร?”
คุณหญิงไออุ่นเกือบหัวใจวาย
“คุณ…คุณค่ะ ฉัน…ฉันจะได้อุ้มหลานคราวนี้แล้ว!”
แต่ยังไม่ทันที่ความดีใจจะเต็มหัวใจ อชิก็เอ่ยเสียงเรียบ
“ตอนนี้มิลิน…โกรธผมอยู่ครับ ผมง้อเธอไม่เป็นเลย”
คุณแม่ไออุ่นถึงกับหุบยิ้ม ยกมือกุมปากหัวเราะเบาๆ
“โธ่เอ้ย…อชิ ลูกวัย 33 แล้วนะลูก ถ้าลูกง้อมิลินไม่ได้ ใครจะช่วยลูกละ?”
อชิทำเสียงอ้อน
“แม่ครับ…ช่วยโทรหาเธอแล้วง้อให้ผมทีครับ”
คุณแม่ไออุ่นแอบขำในความเป็นลูกชาย
“ลูกคนนี้…ไม่ได้ครึ่งพ่อเลยนะ!”
ก่อนจะพูดเสียงชัด
“อชิ…เรื่องพวกนี้ ลูกต้องจัดการเองนะ
