อ่านกินพ่อของลูก

น้ำเสียงเธอเบาหวิว แต่สั่นไหวอย่างชัดเจน เธอกำลังสู้กับหัวใจตัวเอง อชิชะงักไปเล็กน้อย แต่ยังคงจ้องเธอไม่วางตา มือใหญ่เลื่อนลงจากต้นคอเธอช้าๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ “ฉันไม่ได้จูบ...เพื่อขอโทษ” “แต่ฉันจูบ...เพราะคิดถึงเธอจนแทบบ้า” มิลินหลุบตาลง หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทุกวินาที คำพูดของเขาแทงลึกลงในใจเธอเหมือนลูกศร มันคือความจริงที่เธอไม่รู้ว่าจะยอมเชื่อดีไหม... เธอกัดริมฝีปากแน่น ก่อนถามเสียงเบา “แล้ว...สิ่งที่คุณกับคุณราเมธเคยคุยกันล่ะคะ” “ที่ว่าจะเอาแค่ลูก...ไม่เอาแม่?” อชิถอนหายใจเบาๆ หลับตาลง ก่อนจะเอ่ยคำตอบช้าๆ น้ำเสียงหนักแน่นทุกถ้อยคำ “นั่นมันเมื่อก่อน...” “ตอนที่ฉันโง่ และกลัว...” “แต่วันนี้...ฉันรู้แล้วว่าตัวเองต้องการอะไร” เขาเปิดตามองเธอตรงๆ “ฉันต้องการเธอ มิลิน...ทั้งตัวเธอ และหัวใจของเธอ” บรรยากาศระหว่างคนทั้งสองเงียบงัน มีเพียงเสียงหัวใจของมิลินที่เต้นแรงอยู่