อชิที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ หันมามองภรรยา ยิ้มกว้าง
“นั่นสิ พี่ว่าเหมือนจะมีแฟนคลับคนแรกของลูกแล้วนะ”
มิลินหัวเราะ พลางส่งสายตาอ่อนโยนให้สามี
ก่อนจะพูดต่อปลายสายด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน
“ไว้ลูกพี่มิลินคลอดเมื่อไหร่ มินนี่ต้องมาเล่นกับน้องนะคะ”
“แน่นอนค่ะ! มินนี่จะรีบมาหาเลย!”
เสียงเด็กสาวตอบอย่างร่าเริง ก่อนที่บทสนทนาจะจบลงด้วยเสียงหัวเราะของทั้งคู่ มิลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ ยกมือแตะท้องอีกครั้ง พร้อมรอยยิ้มละมุนที่เต็มไปด้วยความสุข
หกเดือนต่อมา คฤหาสน์ธิระเดชากุล
แสงแดดยามสายอ่อนๆ ส่องลอดผ้าม่านสีครีมเข้ามาในห้องนั่งเล่น กลิ่นดอกมะลิจากแจกันบนโต๊ะลอยอวลไปทั่ว มิลินนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟานุ่ม มือข้างหนึ่งลูบท้องกลมโตของตัวเองเบาๆ
“อาเธอร์ของแม่ วันนี้ดื้อตั้งแต่เช้าเลยนะคะ”
เธอพูดเสียงอ่อนพลางหัวเราะเบาๆ เมื่อรู้สึกถึงแรงดิ้นในท้อง
จังหวะนั้นเสียงฝีเท้าคุ้นเคยดังขึ้นจากทางเดิน ก่อนร่างสูงขอ
