เย็นวันนั้น บ้านใหญ่ของโชติภิวรรธครึกครื้นกว่าปกติเล็กน้อยอาหารหลายอย่างถูกจัดวางเต็มโต๊ะ ทั้งอาหารไทยและยุโรป อาหารจานหลัก ของกินเล่นรวมถึงของโปรดของเด็กๆ เพราะมีการเชิญญาติๆ ในตระกูลมาร่วมในมื้อพิเศษในวันนี้
มัทรีเดินวนไปมาเช็กทุกอย่างด้วยตัวเองจนรามต้องดุเบา ๆ ว่าให้พักบ้าง ซึ่งนางก็แย้งทันที “วันนี้ถือว่าเป็นวันดีของบ้านเรานะคุณ”
“ลูกชายคนเล็กยอมทำตัวเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที” นางพูดต่อ
“อันนี้ก็ใช่” รามคล้อยตามภรรยา
“เราก็คงต้องขอบคุณหนูลิลแล้วล่ะที่ยอมรับมัน” รามตอบพลางยิ้มให้ลูกสะใภ้ตามกฎหมายอย่างถูกต้อง
ต่อมาญาติ ๆ หลายคนทยอยกันมาพร้อมคำแซว คำยินดี และของรับขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เตรียมไว้ให้หลานในท้อง ลลินาเกรงใจแต่ก็ปฏิเสธไม่ลง เพราะทุกคนดูตื่นเต้นไปกับการได้ต้อนรับเธอเข้าบ้านจริง ๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาก คิดในใจว่าเป็นโชคดีของน้องลีล่าที่มีญาติผู้ใหญ่พร้อมโอ
