เสียงเครื่องยนต์ของเครื่องบินเล็กดังกระหึ่มยามค่ำคืนเหนือสนามบินกองบิน 56
แสงไฟรันเวย์ส่องสะท้อนลำตัวเครื่องสีขาวเงินที่ค่อย ๆ ลดระดับลง ไฟที่หน้าเครื่องบินกระพริบติดต่อกันสักพัก ก่อนจะดับลงเป็นการบอกว่าเครื่องลงจอดเรียบร้อย
มาวัชร์ยืนอยู่ข้างรถตู้ของโรงพยาบาลพร้อมเจ้าหน้าที่ สสจ. สองคน เขาก้มดูนาฬิกาข้อมืออีกครั้งเกือบสามทุ่มตรง
“มาลงเวลานี้ถือว่าเร็วมากแล้วนะครับ” เสียงเจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดเบา ๆ ทำลายความเงียบที่เกิดขึ้นแบบปัจจุบันทันด่วน
“พี่ธามเขาชอบทำอะไรเร็วแบบนี้ล่ะครับ”
มาวัชร์ตอบสั้น ๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเครื่องบินที่เพิ่งแตะพื้นอย่างนุ่มนวล ประตูเครื่องเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงในสูทสีดำเรียบเดินลงมาคนแรก ใบหน้าหล่อเหล่าคมเข้มแต่ดวงตาคมกริบยังนิ่งและมั่นคง เขาคือ [1]ธาม โชติภิวรรธ ผู้บริหารสูงสุดของ Best phama ในปัจจุบัน
“ของอยู่ท้ายลำทั้งหมด” ธามพูดทันทีโดยไม่เสียเวลาทักท
