นีนนารากลับไปแล้ว มาวัชร์นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้
“พูดถึงคุณหนิง ผมนึกออกเรื่องนึงตอนเจอเขาที่หาดใหญ่นะลิล” เขาเริ่มเกริ่นทำให้ลลินาหูผึ่ง เมื่อได้ยินเรื่องของเพื่อน
“นั่นสิคะ ลิลว่าจะถามว่าคุณเจอหนิงยังไง ลืมเลย”
“ผมเจอเขาที่หน้าศูนย์ผู้อพยพน่ะ ก็เลยให้เขาพักก่อนกับพานาเนียร์หาหมอ แต่ที่พีคคือไรรู้ไหม” เขาเว้นระยะทำให้ลลินารอฟัง
“หมอรัฐน่ะ ก็ไปช่วยอยู่ตรงนั้นด้วยแล้วเขารู้จักกัน”
ประโยคนั้นทำให้ลลินาคิดตาม เรื่องหมอณรัฐไปช่วยที่หาดใหญ่เธอรู้อยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่าจะเกี่ยวอะไรกับนีนนารา
“แล้วผมก็บังเอิญไปได้ยินเขาคุยกัน คิดว่าเขาน่าจะเป็นพ่อของนาเนียร์” มาวัชร์ทำเสียงเน้นคำว่าบังเอิญ แต่ลลินามองอย่างรู้ทัน
“บังเอิญถูกเวลานะคะ ว่าแต่แล้วต่อไปจะเป็นยังไงกัน” เธอค่อนข้างตกใจนิดหน่อยเมื่อรู้ว่าหมอณรัฐอาจจะเป็นพ่อของเด็กหญิงที่เธอเอ็นดูเป็นพิเศษ
“ไม่รู้เหมือนกัน แล้วฝั่งหนิงเขาไม
