บทที่ 42

1318 Words

ร่างบางถูกวางลงเตียงแบบเบามือที่สุด ผ้าห่มผืนหนาเลื่อนขึ้นมาปกคลุมร่างระหงด้วยมือของชายที่กำลังสับสนในตัวเอง ดวงตาคมมองหญิงสาวที่นอนหลับใหลดังต้องมนต์ 'หยุดก่อนโยม' ในขณะที่เขากำลังคิดว่าจะพูดอะไรกับเธอ ก็ได้มีเสียงใครบางคนก้องเข้ามาในหู จนต้องได้มองไปรอบๆ ห้อง ..เราจะพูดอะไรกับเธอหรือเปล่า ทำไมเหมือนมันติดอยู่ในความทรงจำ แล้วเมื่อครู่เสียงของใคร..ผมต้องหาคำตอบนี้ให้ได้ ในระหว่างนี้คุณอย่าเพิ่งไปไหนได้ไหมรอผมก่อน เวลาผ่านไป.. ชายร่างสูงยืนมองทอดออกไปนอกหน้าต่าง เขาดูเคว้งคว้างจับจุดอะไรไม่ได้สักอย่าง เช้าวันต่อมา.. "หนาว" คนตัวเล็กขยับซุกเข้าไปที่แผ่นอกกว้าง แล้วกอดไว้แน่น เพราะความหนาวของเครื่องปรับอากาศ พรึบ..พรึ่บ..พรึ้บ.. หญิงสาวคลำดูว่าตัวเองนอนทับอะไรอยู่ โดยที่ยังไม่ลืมตา "ถ้าคลำอีกนิดก็จะโดนแล้วนะ" ที่ต้องพูดเพราะรู้สึกเสียว เธอลงน้ำหนักที่มือแรงเกินไป "กรี๊ดด!!" "เดี

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD